Pouragha H, Abaszade M. Analysis of the Relationship between Safety Culture, Safety Climate, and Safety Performance with Job Satisfaction: A Case Study of Urban and Green Space Workers in Nowshahr Municipality. johe 2025; 12 (2) :179-192
URL:
http://johe.umsha.ac.ir/article-1-991-fa.html
پورآقا حمیدرضا، عباس زاده مریم. تحلیل ارتباط میان فرهنگ ایمنی، جو ایمنی و عملکرد ایمنی با رضایت شغلی: مطالعهای موردی در میان کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر. مجله مهندسي بهداشت حرفه اي. 1404; 12 (2) :179-192
URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-991-fa.html
1- گروه آموزشی مهندسی عمران ـ محیطزیست، دانشکده مهندسی، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران ، hamidrezapouragha@gmail.com
2- گروه محیطزیست، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران
چکیده: (1811 مشاهده)
سابقه و هدف: نیروهای خدمات شهری و فضای سبز شهرداریها بهعنوان یکی از ارکان اصلی ارتقای سلامت و ایمنی محیط شهری، در معرض انواع مخاطرات شغلی و آسیبپذیری زیاد قرار دارند. ازاینرو، توجه به عوامل نرمافزاری سازمانی مانند فرهنگ ایمنی و جو ایمنی، در کاهش ریسکها و ارتقای کیفیت عملکرد ایمنی نقشی تعیینکننده دارد. باوجود اهمیت این موضوع، شواهد موجود در زمینه پیوند این مؤلفهها با نتایج رفتاری و شغلی کارکنان محدود است. این پژوهش رابطه بین فرهنگ ایمنی، جو ایمنی، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی در میان کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر را بررسی کرده است تا از این طریق، درکی جامعتر از نحوه تأثیر مؤلفههای سازمانی در بهبود ایمنی و ارتقای رضایت شغلی فراهم شود.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت توصیفی ـ تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان شاغل در بخشهای مختلف شهرداری نوشهر بود که از میان آنها، 195 نفر به روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها چهار پرسشنامه معتبر، شامل فرهنگ ایمنی، جو ایمنی نوردیک، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی، بود که روایی صوری و پایایی آنها در مطالعات قبلی تأیید شده است. تحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون لجستیک با استفاده از بسته نرمافزار آماری SPSS نسخه 27 انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد بین فرهنگ ایمنی و عملکرد ایمنی (0.338r=)، جو ایمنی و عملکرد ایمنی (0.310r=) و رضایت شغلی و عملکرد ایمنی (0.183r=) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که نارضایتی شغلی، کاهش مشارکت ایمنی و ضعف در یادگیری متقابل ایمنی با افزایش احتمال بروز حادثه شغلی همراهاند، درحالیکه وجود موانع فرهنگی، ادراک منفی از قضاوت ایمنی مدیریت و بیاعتمادی به اثربخشی اقدامات ایمنی ازجمله عوامل تشدیدکننده خطر محسوب میشوند.
نتیجهگیری: در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفههای فرهنگی، سازمانی و انگیزشی نقش تعیینکنندهای در عملکرد ایمنی و بروز حوادث شغلی دارند. بنابراین، پیشنهاد میشود مدیران شهری رویکردی مشارکتی، آموزشمحور و اعتمادساز در مدیریت ایمنی اتخاذ کنند و در عین حال، برای بهبود رضایت شغلی کارگران نیز اقدامات هدفمند انجام دهند.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنی