Research code: 95/د/40/1147

XML English Abstract Print


1- ، R.abedinloo@gmail.com
چکیده:   (116 مشاهده)
مقدمه: رضایت شغلی و استرس شغلی به عنوان دو عامل مؤثر بر بهره وری کارکنان در محیط کار در سازمان ها در نظر گرفته می شود. اثرات مختلف جسمی و روانی استرس شغلی منجر به تضعیف رضایت شغلی می شود.
روش کار: این مطالعه مقطعی تحلیلی در زمستان 1397-بهار1398 در مراکز بهداشتی درمانی یکی از شهرستان های استان مرکزی انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مشخصات فردی و دموگرافیک، پرسشنامه شاخص توصیف شغل (JDI) و پرسشنامه استرس شغلی دیویس (OSQ) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: نتایج  نشان داد که استرس شغلی به طور کلی در زنان (848/119) بیشتر از مردان (122/108) و رضایت شغلی آنها (450/242) کمتر از مردان است (682/262). بین استرس شغلی و رضایت شغلی (001/0=r و 783/0-=P )در سطح معناداری 05/0p< رابطه منفی و معناداری وجود دارد. رگرسیون چند متغیره بیان کرد که متغیر استرس شغلی به طور کلی قادر به پیش‌بینی رضایت شغلی است (783/0-=β، 001/0(p=. بیشترین استرس شغلی و کمترین رضایت شغلی مربوط به کارکنان مراقبت های بهداشتی بود.
نتیجه گیری: با توجه به درصد بالای شاغلان زن در مراکز بهداشتی درمانی، توجه ویژه به مشکلات آنان ضروری است. ارائه خدمات و سیاستگذاری مناسب، تخصیص منابع مالی و حل مسائل اقتصادی ایشان ضروری است.
 
شماره‌ی مقاله: 6
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: ارگونومی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مهندسی بهداشت حرفه ای می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Journal of Occupational Hygiene Engineering

Designed & Developed by : Yektaweb