Research code: 0009-0001-6811-3058
1- دانشگاه آزاد نجف آباد ، AMINSHAREI.FA@GMAIL.COM
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
چکیده: (25 مشاهده)
سابقه و هدف:ریسک حریق در صنعت نساجی از برهمکنش منابع سوخت، تجهیزات الکتریکی و حرارتی، رفتار انسانی و قابلیتهای حفاظتی ناشی میشود. هدف مطالعه اولویتبندی مدیریتی ریسکهای حریق با درنظرگرفتن همزمان بحرانیبودن ریسک و امکانپذیری کنترل، و بررسی پایداری و اعتبار همگرای نتایج بود.
مواد و روشها: در این مطالعه وزن معیارها با AHP و رتبهبندی گزینهها با TOPSIS فازی تعیین شد. تحلیل حساسیت شامل تغییر یکبهیک وزن هر معیار به میزان ۲۰± درصد و یک سناریوی تنش با وزنهای برابر بود. اعتبارسنجی مقایسهای با VIKOR (v=0.5) انجام و همگرایی رتبهها با ضرایب اسپیرمن و کندال سنجیده شد.
یافتهها: شدت پیامد با وزن 4029/0 مهمترین معیار بود. تجمع روغن (5527/0)، خطای انسانی (5511/0)، نقص سیستم برق (5464/0) و ضعف سیستم اعلام و اطفا (5393/0) چهار اولویت نخست بودند. در سناریوهای ۲۰± درصد، همبستگی رتبهها با پایه بین 972/0 و ۱ بود؛ در سناریوی وزنهای برابر به 734/0 کاهش یافت، هرچند دو اولویت نخست ثابت ماندند. رتبهبندی VIKOR با TOPSIS فازی همگرایی بسیار بالایی داشت فقط جایگاه سوم و چهارم جابهجا شد.
نتیجهگیری: اولویت فوری مدیریت، حذف نشت و تجمع روغن و کاهش خطاهای انسانی است. نگهداری مبتنی بر وضعیت تجهیزات الکتریکی و ارتقای مرحلهای سامانههای اعلام و اطفا باید در کانون تخصیص سرمایه قرار گیرد. تحلیل حساسیت و VIKOR نشان دادند رتبههای اصلی در برابر تغییرات واقعبینانه پایدار و قابلاتکا هستند.
شمارهی مقاله: 2
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنی