Research code: 4020697
Ethics code: IR.MUMS.FHMPM.REC.1402.161
Khajeh H, Moghri J, Nurmohammadi M, Gharib S. Identifying and Prioritizing Key Components of a Comprehensive Ergonomic Evaluation Pattern for Hospital Treatment Groups: A Delphi Study. johe 2025; 12 (1) :58-72
URL:
http://johe.umsha.ac.ir/article-1-992-fa.html
خواجه حسن، مقری جواد، نورمحمدی محمد، غریب سیف اله. شناسایی و اولویتبندی مولفههای الگوی ارزیابی جامع ارگونومی درگروههای درمانی بیمارستانها به روش دلفی. مجله مهندسي بهداشت حرفه اي. 1404; 12 (1) :58-72
URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-992-fa.html
1- گروه آموزش مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3- گروه آموزشی مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4- گروه آموزشی مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران & مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، seif.gharib@gmail.com
چکیده: (1334 مشاهده)
سابقه و هدف: گروههای درمانی در بیمارستانها همواره در مواجهه با عوامل زیانآور ارگونومیک میباشند. این مطالعه با هدف شناسایی و اولویتبندی الگوی ارزیابی جامع ارگونومی در سه حیطه ارگونومی فیزیکی، شناختی و سازمانی در بیمارستانها انجام شد.
مواد و روشها: در یک مطالعه توصیفی-تحلیلی، ابتدا با انجام یک بررسی جامع بر روی متون مرتبط، مبانی نظری پژوهش تدوین شد. سپس، پرسشنامهای محققساخته، بر اساس نظرات خبرگان حوزه ارگونومی، طراحی شد. پرسشنامههای تکمیلشده توسط خبرگان، جمعآوری و با استفاده از نرمافزارهای Microsoft Excel نسخه 2016 و SPSS نسخه 21 تحلیل شدند. برای تحلیل دادهها، سطح معناداری 05/0 در نظر گرفتهشد.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که از دیدگاه خبرگان، میانگین درجه اهمیت مولفههای ارگونومی فیزیکی و شناختی 1/7 بود. همچنین، ارگونومی سازمانی با میانگین امتیاز 3/6 از اهمیت کمتری برخوردار بود. تحلیل عمیقتر دادهها نشان داد که وضعیت بدنی(پوسچر) حین کار(3/8=µ)، آنتروپومتری (2/7=µ)، حمل دستی بار(7=µ)، استرس شغلی (8=µ)، فرسودگی شغلی (5/7=µ)، بارکاری (3/7=µ)، بهعنوان مهمترین زیرمولفه بروز اختلالات و بیماریهای ارگونومیکی در محیطهای درمانی شناسایی شدند. همچنین، خبرگان روشهای REBA، ارزیابی کیفی (Qualitative Assessment)، NIOSH، HSE، پرسشنامه ماسلاچ و NASA-TLX را بهترتیب برای ارزیابی این عوامل پیشنهاد کردند.
نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه، ارزیابی جامعی برای ارتقای وضعیت ارگونومی در نظام اعتبار بخشی بیمارستانهای کشور فراهم میآورد. با استفاده از یافتههای این پژوهش میتوان اقدامات علمی و مبتنی بر شواهد را برای بهبود سیستمهای ارزیابی و کنترل ارگونومی در بیمارستانها به اجرا گذاشت.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ارگونومی