دوره 7، شماره 1 - ( بهار 1399 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 20-11 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

sadeghi yarandi M, torabi goodarzi S, pourbabaki R, samiei S. A Comparative Study of NERPA, RULA and LUBA Methods in Predicting the Risk of Upper Limb Musculoskeletal Disorders in the Household Manufacturing Industry. johe 2020; 7 (1) :11-20
URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-540-fa.html
صادقی یارندی محسن، ترابی گودرزی سلمان، پوربابکی رضا، سمیعی سجاد. بررسی مقایسه ای سه روش NERPA، RULA و LUBA در پیش بینی میزان ریسک بروز اختلالات اسکلتی ـ عضلانی اندام فوقانی در کارکنان یک صنعت تولید لوازم خانگی. مجله مهندسي بهداشت حرفه اي. 1399; 7 (1) :11-20

URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-540-fa.html


1- گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، eng.sadeghi1995@gmail.com
2- گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (8242 مشاهده)
سابقه و هدف: اختلالات اسکلتی ـ عضلانی اندام فوقانی مرتبط با کار (WRULDs: Work-Related Upper Limb Disorders) از جمله دلایل مهم از کار افتادگی در کارکنان شاغل در صنایع می‌باشد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ای سه روش NERPA (Novel Ergonomic Postural Assessment)، RULA (Rapid Upper Limb Assessment) و LUBA (Loading Upper Body Assessment) در پیش‌بینی میزان ریسک بروز اختلالات اسکلتی ـ عضلانی اندام فوقانی در کارکنان یک صنعت تولید لوازم خانگی انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: در مطالعه مقطعی حاضر تمامی افراد شاغل در بخش عملیاتی یک صنعت تولید لوازم خانگی شامل 346 نفر در شش گروه شغلی شرکت کردند. به منظور تعیین میزان ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی از پرسشنامه اختلالات اسکلتی- عضلانی نوردیک استفاده شد. همچنین برای پیش‌بینی ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی ـ عضلانی اندام فوقانی از سه روش LUBA، RULA و NERPA استفاده گردید. داده‌های مربوط به مقادیر واقعی اختلالات اسکلتی ـ عضلانی و مقادیر ریسک پیش‌بینی شده توسط سه روش مذکور با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی Spearman و ضریب توافق کاپا در سطح معناداری 05/0 و در محیط نرم‌افزار آماری SPSS 25 تجزیه و تحلیل گردیدند.
یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار سن و سابقه کار افراد مورد مطالعه به ترتیب 81/4±52/39 و 61/4±17/9 سال بود. میزان همبستگی بین سطوح اختلالات اسکلتی ـ عضلانی و سطوح ریسک پیش‌بینی شده در روش‌های RULA، NERPA و LUBA به ترتیب معادل 701/0، 691/0 و 629/0 محاسبه گردید (05/0>P). میزان ضریب همبستگی سطوح ریسک پیش‌بینی شده در روش RULA با سطوح ریسک متناظر آن در روش‌های NERPA و LUBA به ترتیب معادل 713/0 و 619/0 بود (05/0>P).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان دادند که در حالت کلی، بهترین روش جهت پیش‌بینی ریسک بروز اختلالات اسکلتی- عضلانی اندام فوقانی در بین وظایف مختلف مورد بررسی، روش RULA می‌باشد. در این مطالعه مشخص گردید که هیچ‌یک از این روش‌ها برای ارزیابی هر چهار سطح ریسک جامعیت کافی را ندارند؛ از این رو پیشنهاد می‌شود روش‌های جدیدتری بر مبنای اصلاح زوایا توسعه یابند.
متن کامل [PDF 1857 kb]   (3206 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: ارگونومی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مهندسی بهداشت حرفه ای می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Occupational Hygiene Engineering

Designed & Developed by : Yektaweb