زمینه و هدف: کار طولانی، ابزار نامناسب و غیراستاندارد و نیز نور ناکافی محیط، از جمله عوامل ایجاد وضعیتهای ناراحتکننده کاری در آرایشگران است. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی روشنایی عمومی و موضعی و بررسی ارتباط آن با وضعیتهای اﻧﺠﺎم ﮐﺎر ﺑﻪ روش REBAدر آرایشگاههای زنانه شهر همدان انجام گرفت.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی در 50 آرایشگاه زنانه با وجود 100 زن شاغل، و به صورت مقطعی انجام شد. جهت اندازهگیری شدت روشنایی عمومی و موضعی از نورسنج مدل Hagner ECI و برای بررسی وضعیتهای انجام کار از روش ارزیابی سریع کل بدن (REBA) استفاده شد. دادههای مطالعه توسط نرمافزار آماری SPSS 21 تحلیل شد.
یافتهها: شدت روشنایی عمومی (72%) و شدت روشنایی موضعی (97%)، اکثر آرایشگاهها کمتر از حد الزامی بود. طبق نتایج ارزیابی پوسچر روش (REBA)، 26% افراد در معرض ریسک بالا و 5/12% در معرض ریسک بسیار بالا قرار داشتند. آزمون ANOVA ارتباط بین شدت روشنایی عمومی و نمره ریسک پوسچر افراد برای فعالیتهای پیرایش ابرو و صورت را تایید نمود (05/0 > P).
نتیجهگیری: در اکثر آرایشگاهها شدت روشنایی عمومی و موضعی از حد مجاز (الزام) کشوری کمتر، و دارای وضعیت نامناسبی از لحاظ کمی و کیفی بود. از طرفی با توجه به سطح خطر ارگونومیک بدست آمده، لازم است ضمن توجه به اصلاح سیستم روشنایی مصنوعی این اماکن، آموزشهای کافی جهت پیشگیری از اختلالات ارگونومیک مرتبط با آن در آرایشگران مدنظر قرار گیرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |