دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1404 )
جلد 12 شماره 3 صفحات 248-238 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.KAUMS.NUHEPM.REC.1404.013
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Akhavan F, Khajevandi A A, Rahmani H. Identification, Classification, and Prioritization of Factors Affecting Change Management in the Oil Industry Using Fuzzy Analytic Hierarchy Process (FAHP). johe 2025; 12 (3) :238-248
URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-1000-fa.html
URL: http://johe.umsha.ac.ir/article-1-1000-fa.html
اخوان فتح الله، خواجوندی علی اصغر، رحمانی حسن. شناسایی، طبقهبندی و اولویتبندی عوامل مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی با استفاده از روش تحلیل سلسلهمراتبی فازی. مجله مهندسي بهداشت حرفه اي. 1404; 12 (3) :238-248
1- ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
2- گروه سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
3- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ،HS.Rahmani@yahoo.com
2- گروه سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
3- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ،
چکیده: (949 مشاهده)
سابقه و هدف: مدیریت تغییر در صنایع نفتی بهدلیل پیچیدگی فرایندها، مخاطرات ایمنی و الزامات قانونی، اهمیت ویژهای دارد. شناخت دقیق عوامل مؤثر در عملکرد سیستم مدیریت تغییر میتواند سازمانها را در کاهش مقاومت کارکنان، افزایش اثربخشی تغییرات و ارتقای فرهنگ ایمنی یاری رساند. هدف از انجام این مطالعه شناسایی، طبقهبندی و اولویتبندی عوامل مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی با استفاده از تحلیل سلسلهمراتبی فازی (FAHP) بود.
مواد و روشها: این مطالعه کیفی در سال 1404 در ایران انجام شد. در این مطالعه بهمنظور شناسایی عوامل تأثیرگذار در مدیریت تغییر در صنایع نفتی، از روش مطالعه متون علمی و مصاحبه نیمهساختاریافته با دوازده نفر از افراد درگیر با بحث مدیریت تغییر در صنایع نفتی استفاده شد. بهمنظور طبقهبندی متغیرهای شناساییشده از روش دلفی دومرحلهای و برای تعیین اولویت آنها از روش تحلیل سلسلهمراتبی فازی استفاده شد. جدولهای مقایسه زوجی را شانزده متخصص تکمیل کردند. محاسبات با نرمافزار MATLAB انجام شد.
یافتهها: در نهایت، 68 فاکتور بهعنوان عوامل مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی شناسایی شد و این متغیرها در هفت گروه، شامل عوامل فردی، سازمانی، مدیریتی، آموزشی و توانمندسازی، فنی و عملیاتی، برونسازمانی و اجتماعی و فرهنگی طبقهبندی شد. نتایج FAHP نشان داد که عامل مدیریت مهمترین عامل (با وزن نسبی 178/0) و عوامل برون سازمانی و اجتماعی ـ فرهنگی کماهمیتترین عامل (وزن نسبی 121/0) هستند. تعهد مدیریت به ایمنی با وزن نسبی 138/0 مهمترین عامل مدیریتی مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی بود. همچنین، عوامل آگاهی درست از شرایط و مشکلات (وزن نسبی 082/0)، قابلیت اجرا (وزن نسبی 141/0)، برنامه آموزشی مستمر (وزن نسبی 213/0)، قابلیت اطمینان (وزن نسبی 118/0)، تطابق با استانداردها و الزامات قانونی (وزن نسبی 143/0) و فرهنگ ایمنی سازمان (وزن نسبی 298/0) مهمترین عوامل فرعی (دارای بیشترین اولویت در هر گروه) شناختهشده بودند.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که موفقیت سیستم مدیریت تغییر در صنایع نفتی عمدتاً به تعهد مدیریت ارشد به ایمنی وابسته است و عوامل فردی، سازمانی و فنی نیز نقش مهمی دارند. در مقابل، عوامل برونسازمانی و اجتماعی ـ فرهنگی کمترین تأثیر را دارند و تقویت شایستگیهای مدیریتی و ارتقای آموزش و نظامهای فنی کلید بهبود تابآوری سازمان است.
مواد و روشها: این مطالعه کیفی در سال 1404 در ایران انجام شد. در این مطالعه بهمنظور شناسایی عوامل تأثیرگذار در مدیریت تغییر در صنایع نفتی، از روش مطالعه متون علمی و مصاحبه نیمهساختاریافته با دوازده نفر از افراد درگیر با بحث مدیریت تغییر در صنایع نفتی استفاده شد. بهمنظور طبقهبندی متغیرهای شناساییشده از روش دلفی دومرحلهای و برای تعیین اولویت آنها از روش تحلیل سلسلهمراتبی فازی استفاده شد. جدولهای مقایسه زوجی را شانزده متخصص تکمیل کردند. محاسبات با نرمافزار MATLAB انجام شد.
یافتهها: در نهایت، 68 فاکتور بهعنوان عوامل مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی شناسایی شد و این متغیرها در هفت گروه، شامل عوامل فردی، سازمانی، مدیریتی، آموزشی و توانمندسازی، فنی و عملیاتی، برونسازمانی و اجتماعی و فرهنگی طبقهبندی شد. نتایج FAHP نشان داد که عامل مدیریت مهمترین عامل (با وزن نسبی 178/0) و عوامل برون سازمانی و اجتماعی ـ فرهنگی کماهمیتترین عامل (وزن نسبی 121/0) هستند. تعهد مدیریت به ایمنی با وزن نسبی 138/0 مهمترین عامل مدیریتی مؤثر در مدیریت تغییر در صنایع نفتی بود. همچنین، عوامل آگاهی درست از شرایط و مشکلات (وزن نسبی 082/0)، قابلیت اجرا (وزن نسبی 141/0)، برنامه آموزشی مستمر (وزن نسبی 213/0)، قابلیت اطمینان (وزن نسبی 118/0)، تطابق با استانداردها و الزامات قانونی (وزن نسبی 143/0) و فرهنگ ایمنی سازمان (وزن نسبی 298/0) مهمترین عوامل فرعی (دارای بیشترین اولویت در هر گروه) شناختهشده بودند.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که موفقیت سیستم مدیریت تغییر در صنایع نفتی عمدتاً به تعهد مدیریت ارشد به ایمنی وابسته است و عوامل فردی، سازمانی و فنی نیز نقش مهمی دارند. در مقابل، عوامل برونسازمانی و اجتماعی ـ فرهنگی کمترین تأثیر را دارند و تقویت شایستگیهای مدیریتی و ارتقای آموزش و نظامهای فنی کلید بهبود تابآوری سازمان است.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدان
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138381645
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل مجله: johe@umsha.ac.ir
ایمیل ناشر: journals@umsha.ac.ir
