دوره 10، شماره 4 - ( زمستان 1402 )                   جلد 10 شماره 4 صفحات 279-265 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه محیط زیستHSE، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران ، ATCU1990@GMAIL.COM
2- گروه محیط زیستHSE، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
چکیده:   (920 مشاهده)
سابقه و هدف: از ویژگیهای سازمان سالم آن است که سلامت جسمی و روانی کارکنان آن به همان اندازه مورد توجه و علاقه‌ی مدیریت سازمان قرار گیرد که تولید و بهره‌وری مورد تأکید قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عوامل مؤثر بر فرسودگی شغلی و کیفیت زندگی کاری در پرسنل شاغل در شرکت ملی‏حفاری ایران انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نوع آمیخته (کیفی‌کمی) و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه‌ی آماری تحقیق در بخش کیفی، شامل تمام کارمندان خبره‌ی شاغل در شرکت ملی حفاری ایران بود. حدود 20 نفر به روش اشباع نظری بدین منظور انتخاب شدند. در بخش کمی، از بین 19000 نفر، تعداد 385 نفر به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار سنجش وضعیت فرسودگی شغلی و کیفیت زندگی کاری پرسش‌نامه‌ی استاندارد مسلش (1981) و کیفیت زندگی‏ کاری والتون (1973) بود که پایایی آن با روش آلفای کرونباخ تأیید شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد شدت خستگی هیجانی 29.4 درصد، مسخ شخصیتی 49.6 درصد و عدم کفایت شخصی 17.6 درصد بود. همچنین، وضعیت مؤلفه‌ی کیفیت زندگی ‏کاری در کارکنان شرکت ملی‏ حفاری ایران در پرداخت منصفانه و کافی 0.991±3.48، محیط ایمن و بهداشتی  0.021±3.52، تأمین فرصت رشد 0.184±3.15،  قانون‌گرایی  در سازمان  0.125±3.19،  وابستگی اجتماعی زندگی کاری 0.403±3.59، فضای کلی زندگی 0.786±3.18، یکپارچگی و انسجام اجتماعی 0.654±3.06 و توسعه‌ی قابلیت‌های انسانی  0.368±3.26 است. به‌علاوه، تحلیل رگرسیون نشان داد که فرسودگی شغلی بر کیفیت زندگی کاری پرسنل شاغل در شرکت ملی حفاری ایران تأثیری منفی دارد.
نتیجه‌گیری: وابستگی اجتماعی به زندگی کاری یکی از عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی کاری است و عوامل فردی از جمله عواملی هستند که می‏توانند فرسودگی شغلی را در محیط کار تقویت کنند.
شماره‌ی مقاله: 4
متن کامل [PDF 869 kb]   (119 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: ارگونومی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.