در دست چاپ
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.ASAUMS.REC.1404.010
دانیال مرادی1 
، زهرا کریمی وفا1 ، افشین خزائی1 ، رامین رحمانی*2
، زهرا کریمی وفا1 ، افشین خزائی1 ، رامین رحمانی*2
1- گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی اسدآباد، اسدآباد، ایران
2- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،rahmaniohs2014@gmail.com
2- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،
چکیده: (105 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلالات اسکلتیعضلانی از شایعترین مشکلات شغلی پرستاران هستند و میتوانند توانایی کار آنان را کاهش دهند. در کنار آن، ویژگیهای شخصیتی نیز بر بروز این اختلالات و سطح عملکرد شغلی اثرگذارند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی، اختلالات اسکلتیعضلانی و توانایی انجام کار در پرستاران بیمارستانهای شهر البرز انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر روی 388 پرستار انجام شد. دادهها با پرسشنامههای نوردیک، NEO و WAI گردآوری شد. آمارهای توصیفی ارائه و روابط بین متغیرها با آزمونهای همبستگی رگرسیون چند متغیره بررسی شد سطح معناداری 0.05 در نظر گرفته شد. همه تحلیل ها در SPSS نسخه ۲۶ انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد شیوع MSDs در ۱۲ ماه گذشته بیشترین میزان در کمر (62.4٪)، گردن (54.1٪) و شانه (49.7٪) بود. میانگین نمره توانایی کار 6.4 ±36.2گزارش شد؛ بهطوریکه 12.7٪ در سطح ضعیف و 22.8٪ در سطح عالی قرار داشتند. روانرنجوری با MSDs ارتباط مثبت و معنادار داشت (r=0.32, p<0.001)، در حالیکه وظیفهشناسی بیشترین ارتباط مثبت با توانایی کار نشان داد (r=0.41, p<0.001). برونگرایی و توافقپذیری نیز پیشبینیکنندههای معنادار توانایی کار بودند، اما با MSDs ارتباطی نداشتند.
نتیجهگیری: ویژگیهای شخصیتی بهویژه روانرنجوری، وظیفهشناسی، برونگرایی و توافقپذیری نقش مهمی در بروز اختلالات اسکلتیعضلانی و توانایی انجام کار پرستاران دارند. توجه به این عوامل میتواند در طراحی برنامههای ارتقای سلامت شغلی و بهبود عملکرد پرستاران مؤثر باشد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر روی 388 پرستار انجام شد. دادهها با پرسشنامههای نوردیک، NEO و WAI گردآوری شد. آمارهای توصیفی ارائه و روابط بین متغیرها با آزمونهای همبستگی رگرسیون چند متغیره بررسی شد سطح معناداری 0.05 در نظر گرفته شد. همه تحلیل ها در SPSS نسخه ۲۶ انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد شیوع MSDs در ۱۲ ماه گذشته بیشترین میزان در کمر (62.4٪)، گردن (54.1٪) و شانه (49.7٪) بود. میانگین نمره توانایی کار 6.4 ±36.2گزارش شد؛ بهطوریکه 12.7٪ در سطح ضعیف و 22.8٪ در سطح عالی قرار داشتند. روانرنجوری با MSDs ارتباط مثبت و معنادار داشت (r=0.32, p<0.001)، در حالیکه وظیفهشناسی بیشترین ارتباط مثبت با توانایی کار نشان داد (r=0.41, p<0.001). برونگرایی و توافقپذیری نیز پیشبینیکنندههای معنادار توانایی کار بودند، اما با MSDs ارتباطی نداشتند.
نتیجهگیری: ویژگیهای شخصیتی بهویژه روانرنجوری، وظیفهشناسی، برونگرایی و توافقپذیری نقش مهمی در بروز اختلالات اسکلتیعضلانی و توانایی انجام کار پرستاران دارند. توجه به این عوامل میتواند در طراحی برنامههای ارتقای سلامت شغلی و بهبود عملکرد پرستاران مؤثر باشد.
شمارهی مقاله: 3
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ارگونومی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدان
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138381645
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل مجله: johe@umsha.ac.ir
ایمیل ناشر: journals@umsha.ac.ir
