Journal of Occupational Hygiene Engineering

fa تحلیل ارتباط میان فرهنگ ایمنی، جو ایمنی و عملکرد ایمنی با رضایت شغلی: مطالعه‌ای موردی در میان کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر Analysis of the Relationship between Safety Culture, Safety Climate, and Safety Performance with Job Satisfaction: A Case Study of Urban and Green Space Workers in Nowshahr Municipality ایمنی Safety مقاله پژوهشي Research Article <div class="rounded" style="background: rgb(208, 229, 255); border: 1px solid rgb(61, 129, 232); padding: 5px 10px; text-align: justify;">سابقه و هدف: نیروهای خدمات شهری و فضای سبز شهرداری‌ها به‌عنوان یکی از ارکان اصلی ارتقای سلامت و ایمنی محیط شهری، در معرض انواع مخاطرات شغلی و آسیب‌پذیری زیاد قرار دارند. ازاین‌رو، توجه به عوامل نرم‌افزاری سازمانی مانند فرهنگ ایمنی و جو ایمنی، در کاهش ریسک‌ها و ارتقای کیفیت عملکرد ایمنی نقشی تعیین‌کننده دارد. باوجود اهمیت این موضوع، شواهد موجود در زمینه پیوند این مؤلفه‌ها با نتایج رفتاری و شغلی کارکنان محدود است. این پژوهش رابطه بین فرهنگ ایمنی، جو ایمنی، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی در میان کارگران خدمات شهری و فضای سبز شهرداری نوشهر را بررسی کرده است تا از این طریق، درکی جامع‌تر از نحوه تأثیر مؤلفه‌های سازمانی در بهبود ایمنی و ارتقای رضایت شغلی فراهم شود. مواد و روش‌‌ها: این مطالعه به‌صورت توصیفی ـ تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان شاغل در بخش‌های مختلف شهرداری نوشهر بود که از میان آنها، 195 نفر به روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها چهار پرسش&rlm;نامه معتبر، شامل فرهنگ ایمنی، جو ایمنی نوردیک، عملکرد ایمنی و رضایت شغلی، بود که روایی صوری و پایایی آن‌ها در مطالعات قبلی تأیید شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب هم‌بستگی پیرسون و مدل رگرسیون لجستیک با استفاده از بسته نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 27 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین فرهنگ ایمنی و عملکرد ایمنی (0.338r=)، جو ایمنی و عملکرد ایمنی (0.310r=) و رضایت شغلی و عملکرد ایمنی (0.183r=) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که نارضایتی شغلی، کاهش مشارکت ایمنی و ضعف در یادگیری متقابل ایمنی با افزایش احتمال بروز حادثه شغلی همراه‌اند، درحالی‌که وجود موانع فرهنگی، ادراک منفی از قضاوت ایمنی مدیریت و بی‌اعتمادی به اثربخشی اقدامات ایمنی ازجمله عوامل تشدیدکننده خطر محسوب می‌شوند. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفه‌های فرهنگی، سازمانی و انگیزشی نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد ایمنی و بروز حوادث شغلی دارند. بنابراین، پیشنهاد می‌شود مدیران شهری رویکردی مشارکتی، آموزش‌محور و اعتمادساز در مدیریت ایمنی اتخاذ کنند و در عین ‌حال، برای بهبود رضایت شغلی کارگران نیز اقدامات هدفمند انجام دهند.</div> <div class="rounded" style="background: rgb(208, 229, 255); border: 1px solid rgb(61, 129, 232); padding: 5px 10px; text-align: justify;">Background and Objective: Municipal urban and green space service personnel, as one of the main pillars in promoting urban environmental health and safety, face various occupational hazards and have a high degree of risk. Therefore, paying attention to organizational «soft factors», such as safety culture and safety climate, plays a decisive role in reducing risks and improving the safety quality of performance. Despite the importance of the issue, existing evidence regarding the connection between these components and employees' behavioral and occupational outcomes is limited. This research aims to investigate the relationship among safety culture, safety climate, safety performance, and job satisfaction among municipal urban and green space workers in Nowshahr. The goal is to offer a clearer understanding of how organizational parts affect safety improvements and increased job satisfaction. Materials and Methods: This research employed a descriptive-analytical design. The statistical population consisted of municipal workers across various job categories. A sample of 195 employees was selected using convenience sampling. Data were collected using four validated and standardized questionnaires that measure safety culture, Nordic safety climate, safety performance, and job satisfaction. Data analysis was performed using Pearson’s correlation coefficients and logistic regression models. Results: The results showed statistically significant and positive correlations between safety culture and safety performance (r=0.338), safety climate and safety performance (r=0.310), and job satisfaction and safety performance (r=0.183). Moreover, logistic regression revealed that lower levels of safety participation, weaker mutual safety learning, and job dissatisfaction were associated with a higher risk of occupational accidents. Additionally, cultural safety barriers, negative perceptions of managerial safety judgment, and distrust in the effectiveness of safety actions were identified as major risk factors. Conclusion: Overall, the findings indicate that cultural, organizational, and motivational factors play a crucial role in shaping safety behavior and reducing accident rates. It is recommended that municipal managers adopt participatory, education-focused, and trust-building strategies to enhance safety culture and climate while simultaneously improving job satisfaction among urban service workers.</div> فرهنگ ایمنی, جو ایمنی, عملکرد ایمنی, رضایت شغلی, خدمات شهری, حوادث شغلی Job Satisfaction, Occupational Accidents, Safety Climate, Safety Culture, Safety Performance, Urban Services 179 192 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1227-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamidreza Pouragha حمیدرضا پورآقا hamidrezapouragha@gmail.com 100319475328460018516 100319475328460018516 Yes Department of Civil and Environmental Engineering, Faculty of Engineering, Mehr Alborz University, Tehran, Iran گروه آموزشی مهندسی عمران ـ محیط‌زیست، دانشکده مهندسی، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران Maryam Abaszade مریم عباس زاده maryamabaszade_hse@yahoo.com 100319475328460018517 100319475328460018517 No Department of Environment, Mehr Alborz University, Tehran, Iran گروه محیط‌زیست، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران