fa ارائه مدل پیش‌بینی تخمین ظرفیت انجام کار فیزیکی بر اساس مؤلفه‌های آنتروپومتریکی و اجزای ترکیب بدنی: یک مطالعه پایلوت برمبنای اندازه گیری حداکثر اکسیژن مصرفی به روش مستقیم ارگونومی Ergonomics مقاله پژوهشي Research Article <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;"><span style="color:#f39c12;"><strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:-.1pt;">سابقه و هدف:</span></strong></span>&nbsp;اندازه‌گیری ظرفیت انجام کار فیزیکی یکی از مباحث مهم فیزیولوژی کار است که به‌منظور بررسی برقراری تناسب بین کار و کارگر استفاده می‌شود. اجزای ترکیب بدنی ازجمله عوامل تأثیرگذار بر حداکثر ظرفیت هوازی است. ازاین‌رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر مؤلفه‌های آنتروپومتریک و ترکیب بدنی افراد بر ظرفیت انجام کار فیزیکی و ارائه مدل نهایی با استفاده از روش‌های مستقیم و دستگاهی به‌منظور تخمین ظرفیت انجام کار فیزیکی است.<br> <span style="color:#f39c12;"><strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:.1pt;">مواد و روش‌‌ها:</span></strong>&nbsp;</span>در این مطالعه مقطعی 50 نفر از دانشجویان مرد به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. به‌منظور برآورد حداکثر ظرفیت هوازی از پروتکل بروس و تردمیل <span dir="LTR">h/p/cosmos</span> مدل <span dir="LTR">Saturn</span> استفاده شد. اجزای ترکیب بدنی افراد هنگام تست با استفاده از دستگاه آنالیز ترکیب بدن (<span dir="LTR">Body Composition</span>) مدل<span dir="LTR">3&nbsp;</span><span dir="LTR">.</span><span dir="LTR">3</span><span dir="LTR">Olympia&nbsp;</span>&nbsp;اندازه‌گیری شد. ارتباط بین متغیرها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون بررسی شد. درنهایت برای پیش‌بینی حداکثر اکسیژن مصرفی مدلی بر اساس آنالیز رگرسیون خطی ارائه شد.<br> <span style="color:#f39c12;"><strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:.15pt;">یافته‌ها:</span></strong></span>&nbsp;میانگین حداکثر ظرفیت هوازی دانشجویان 4/75<span dir="LTR"> 44/01&plusmn;&nbsp;</span>&nbsp;(میلی‌گرم/ کیلوگرم/ دقیقه) برآورد شد. <span style="color:black;">همچنین </span>میانگین شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن دانشجویان به ترتیب 4/31<span dir="LTR">&plusmn;</span> 24/03 کیلوگرم بر مترمربع و 7/6<span dir="LTR">&plusmn;</span> 20/77 درصد و میانگین نسبت دور کمر به دور لگن افراد 0/803 تعیین شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد بین حداکثر ظرفیت هوازی و اجزای ترکیب بدنی ارتباط معنادار و منفی وجود دارد.<br> <span style="color:#f39c12;"><strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:.15pt;">نتیجه‌گیری:</span></strong></span>&nbsp;از آنجا که تخمین ظرفیت انجام کار فیزیکی به روابط و معادلاتی نیاز دارد که دقت و اعتبار قابل قبولی داشته باشد، لذا بر اساس نتایج مطالعه حاضر و مدل ارائه‌شده متغیرهای شاخص توده بدنی، درصد چربی بدن و نسبت دور کمر به لگن نقش مؤثری در تخمین ظرفیت انجام کار فیزیکی دارند و می‌توان بر اساس مدل ارائه‌شده، حداکثر اکسیژن مصرفی را با دقت زیادی تخمین زد.</span></span></div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="color:#66cc00;"><strong>Background and aim:</strong></span><span style="color:#000000;">&nbsp;</span></span>Physical work capacity is one of the significant issues in work physiology which is used to investigate compatibility between work and worker. Body composition is among the factors affecting maximal aerobic capacity. Accordingly, the present study aimed to examine the effect of anthropometric components and body composition on physical work capacity and to present a final model for estimating physical work capacity using direct and instrumental methods.<br> <span style="font-size:14px;"><span style="color:#66cc00;"><strong>Materials and Methods</strong>:&nbsp;</span></span>A total of 50 male students were randomly selected in this cross-sectional study. The Bruce protocol and the h/p/cosmos-treadmill (Saturn model) were used to estimate the maximal aerobic capacity. Body composition was also measured using the Body Composition Analyzer Device (Olympia 3.3 model). The relationship between the variables was investigated using Pearson correlation coefficient and regression analysis. Finally, a model was presented to estimate maximum oxygen consumption based on linear regression analysis.<span style="font-size:14px;"><span style="color:#16a085;">&nbsp;</span><br> <span style="color:#66cc00;"><strong>Results:</strong>&nbsp;</span></span>The mean maximal aerobic capacity (ml/kg/min) of students was estimated to be 44.01 &plusmn; 4.75. Also, the mean body mass index and body fat percentage of students were 24.03 &plusmn; 4.31 kg/m2&nbsp;and 20.77 &plusmn; 7.6%, respectively. The mean waist-to-hip ratio was 0.803. The present study indicated that there was a significant and negative relationship between maximal aerobic capacity and body composition<span dir="RTL">.</span><br> <span style="font-size:14px;"><span style="color:#66cc00;"><strong>Conclusion</strong>:&nbsp;</span></span>A model is proposed in the present study since estimating the physical work capacity requires acceptable accuracy and valid relationships and equations. The variables of body mass index, body fat percentage, and waist-hip ratio which play an effective role in estimating physical work capacity and the maximum oxygen consumption can be estimated with high accuracy based on the presented model.<span dir="RTL"></span></div> اجزای ترکیب بدنی؛ پروتکل بروس؛ ظرفیت انجام کار فیزیکی Body Composition Parameters, Bruce Protocol, Physical Work Capacity 1 7 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-748-1&slc_lang=fa&sid=1 Davood Afshari داوود افشاری Afshari@ajums.ac.ir 100319475328460012062 100319475328460012062 No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز Mohammad Rami محمد رمی m.rami3035@gmail.com 100319475328460012063 100319475328460012063 No Department of Sports Physiology, Faculty of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز Kambiz Ahmadi Angali کامبیز احمدی انگالی kzfir4@gmail.com 100319475328460012064 100319475328460012064 No Environmental Technology Research Center, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات فناوری زیستمحیطی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز Gholamabbas Shirali غلامعباس شیرالی gshirali52@gmail.com 100319475328460012065 100319475328460012065 No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز narges azadi نرگس آزادی n.azadi1991@yahoo.com 100319475328460012066 100319475328460012066 Yes Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز