دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 1403 )
جلد 11 شماره 3 صفحات 206-196 |
برگشت به فهرست نسخه ها
شیرازه ارقامی*1 
، فردین زندسلیمی2 ، خالد رحمانی3 ، خدیجه حاجی میری4
، فردین زندسلیمی2 ، خالد رحمانی3 ، خدیجه حاجی میری4
1- گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علومپزشکی زنجان، زنجان، ایران ، Shiargheiamiw@gmail.com
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علومپزشکی زنجان، زنجان، ایران
3- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران
4- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علومپزشکی زنجان، زنجان، ایران
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علومپزشکی زنجان، زنجان، ایران
3- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علومپزشکی کردستان، سنندج، ایران
4- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علومپزشکی زنجان، زنجان، ایران
چکیده: (2948 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به نقش حیاتی رانندگان آمبولانس در نجات جانِ بیماران و شدت پیامدهای تصادفات آمبولانس و نظر به کمبود مطالعات مرتبط با رفتار رانندگی در این افراد، مطالعه حاضر با هدف بررسی رفتار رانندگی و شناسایی عوامل فردی مؤثر بر آن در کارکنان فوریتهای پزشکی دانشگاه علومپزشکی زنجان انجام شده است.
مواد و روشها: این تحقیق بهصورت مقطعی با مشارکت 240 نفر از کارکنان فوریتهای پزشکی شهر زنجان انجام شد. نمونهگیری به روش در دسترس و با لحاظ کردن معیارهای ورود انجام گرفت. از یک پرسشنامه دوقسمتی استفاده شد: قسمت اوّل اطلاعات فردی و قسمت دوم سؤالات مربوط به پرسشنامه استاندارد رفتار رانندگی بود. دادهها با استفاده از آزمونهای مناسب در نرمافزار SPSS نسخه 22 تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: میانگین سن و سابقه کار افراد شرکتکننده در مطالعه به ترتیب 90/7 ± 32/36 و 25/6 ± 26/11 سال بود. میانگین نمره کلی رفتار رانندگان کمتر از حدّ میانه بود. بیشترین و کمترین درصد نمره را در ابعاد تخلف عمدی (19±9/38) و اشتباه (8/6 ± 24/32) کسب کردهاند. نمرات کلی رفتار رانندگی با اطلاعات دموگرافیک ازجمله سن، وضعیت تأهّل، سطح تحصیلات، سابقه کار، تعداد مأموریت و سابقه تصادف رابطه معنیدار داشت.
نتیجهگیری: رفتار رانندگی کارکنان فوریتهای پزشکی نسبتاً ایمن بود، اما تخلّف عمدی بیشترین نمره را داشت. برخی از عوامل فردیِ موردمطالعه بر رفتار رانندگی تأثیرگذار بودند. توجه به دورههای آموزشی و طراحی مطالعاتی بهمنظور شناسایی سایر عوامل مؤثر بر رفتار رانندگی در پژوهشهای آینده پیشنهاد میشود.
مواد و روشها: این تحقیق بهصورت مقطعی با مشارکت 240 نفر از کارکنان فوریتهای پزشکی شهر زنجان انجام شد. نمونهگیری به روش در دسترس و با لحاظ کردن معیارهای ورود انجام گرفت. از یک پرسشنامه دوقسمتی استفاده شد: قسمت اوّل اطلاعات فردی و قسمت دوم سؤالات مربوط به پرسشنامه استاندارد رفتار رانندگی بود. دادهها با استفاده از آزمونهای مناسب در نرمافزار SPSS نسخه 22 تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: میانگین سن و سابقه کار افراد شرکتکننده در مطالعه به ترتیب 90/7 ± 32/36 و 25/6 ± 26/11 سال بود. میانگین نمره کلی رفتار رانندگان کمتر از حدّ میانه بود. بیشترین و کمترین درصد نمره را در ابعاد تخلف عمدی (19±9/38) و اشتباه (8/6 ± 24/32) کسب کردهاند. نمرات کلی رفتار رانندگی با اطلاعات دموگرافیک ازجمله سن، وضعیت تأهّل، سطح تحصیلات، سابقه کار، تعداد مأموریت و سابقه تصادف رابطه معنیدار داشت.
نتیجهگیری: رفتار رانندگی کارکنان فوریتهای پزشکی نسبتاً ایمن بود، اما تخلّف عمدی بیشترین نمره را داشت. برخی از عوامل فردیِ موردمطالعه بر رفتار رانندگی تأثیرگذار بودند. توجه به دورههای آموزشی و طراحی مطالعاتی بهمنظور شناسایی سایر عوامل مؤثر بر رفتار رانندگی در پژوهشهای آینده پیشنهاد میشود.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ارگونومی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |