دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 1402 )
جلد 10 شماره 3 صفحات 201-192 |
برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی مخاطرات شغلی و علل شیوع آن و ارتباطش با جو ایمنی در پرستاران بیمارستانهای آموزشی درمانی گرگان
علیرضا حیدری*1 
، شقایق هادیان2 ، فریده کوچک2 ، زهرا خطیرنامنی2
، شقایق هادیان2 ، فریده کوچک2 ، زهرا خطیرنامنی2
1- مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ، alirezaheidari7@gmail.com
2- مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران
2- مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران
چکیده: (4634 مشاهده)
سابقه و هدف: مخاطرات شغلی در پرستاران، منجر به افزایش غیبت از محل کار، مراجعه بیشتر به پزشک، کاهش ارائه خدمات، اتلاف ساعات کاری و ناتوانی میگردد. جو ایمنی نامناسب میتواند یکی از دلایل بروز حوادث شغلی باشد. هدف این مطالعه، بررسی مخاطرات شغلی و علل شیوع آن و ارتباطش با جو ایمنی موجود از دیدگاه پرستاران است.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی و در بیمارستانهای آموزشی درمانی شهرستان گرگان انجام شده است. 267 نفر از پرستاران به روش نمونهگیری طبقهای تصادفی در مطالعه شرکت کردند. دادهها بهوسیله پرسشنامههای روا و پایاشده فراوانی مخاطرات شغلی، دلایل مخاطرات شغلی و جو ایمنی جمعآوری و با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس تحلیل گردید.
یافتهها: در بُعد آسیبهای جسمی، 94 درصد پرستاران به عارضه اسکلتی عضلانی مبتلا شدهاند. 90.3 درصد ابراز نمودند که از طرف بیمار و همراهان با تهدید و حمله کلامی و فیزیکی مواجه شدهاند. حجم زیاد کارهای پرستاری (61 درصد)، اصلیترین و بیشترین علت وقوع آسیبهای شغلی در محل کار پرستاران است. جو ایمنی موجود در وضعیت متوسطی قرار دارد (0.6 ± 3.10 ). مخاطرات شغلی با نمره کلی وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن ارتباط معکوس و معناداری ضعیفی دارد (0.05 > P-Value)، یعنی با افزایش مخاطرات شغلی، وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن کاهش خواهند یافت.
نتیجهگیری: درصد بالایی از پرستاران، آسیبهای جسمی و روانی ناشی از کار را گزارش نمودهاند و جو ایمنی موجود در پرستاران، در وضعیتی متوسط قرار دارد. جهت کاهش آسیبهای جسمی لازم است مدیران پرستاری، روشهای پیشگیری از آسیب و شیوه برخورد با این مشکل را موردتوجه قرار دهند. بهمنظور بهبود وضعیت ایمنی، علاوه بر اقدامات کنترلی اصلاحی در بخشهای بیمارستان باید برای تمامی کارکنان، آموزش مسائل ایمنی و تنظیم زمان کار-استراحت انجام شود.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی و در بیمارستانهای آموزشی درمانی شهرستان گرگان انجام شده است. 267 نفر از پرستاران به روش نمونهگیری طبقهای تصادفی در مطالعه شرکت کردند. دادهها بهوسیله پرسشنامههای روا و پایاشده فراوانی مخاطرات شغلی، دلایل مخاطرات شغلی و جو ایمنی جمعآوری و با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس تحلیل گردید.
یافتهها: در بُعد آسیبهای جسمی، 94 درصد پرستاران به عارضه اسکلتی عضلانی مبتلا شدهاند. 90.3 درصد ابراز نمودند که از طرف بیمار و همراهان با تهدید و حمله کلامی و فیزیکی مواجه شدهاند. حجم زیاد کارهای پرستاری (61 درصد)، اصلیترین و بیشترین علت وقوع آسیبهای شغلی در محل کار پرستاران است. جو ایمنی موجود در وضعیت متوسطی قرار دارد (0.6 ± 3.10 ). مخاطرات شغلی با نمره کلی وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن ارتباط معکوس و معناداری ضعیفی دارد (0.05 > P-Value)، یعنی با افزایش مخاطرات شغلی، وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن کاهش خواهند یافت.
نتیجهگیری: درصد بالایی از پرستاران، آسیبهای جسمی و روانی ناشی از کار را گزارش نمودهاند و جو ایمنی موجود در پرستاران، در وضعیتی متوسط قرار دارد. جهت کاهش آسیبهای جسمی لازم است مدیران پرستاری، روشهای پیشگیری از آسیب و شیوه برخورد با این مشکل را موردتوجه قرار دهند. بهمنظور بهبود وضعیت ایمنی، علاوه بر اقدامات کنترلی اصلاحی در بخشهای بیمارستان باید برای تمامی کارکنان، آموزش مسائل ایمنی و تنظیم زمان کار-استراحت انجام شود.
شمارهی مقاله: 5
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ارگونومی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |