دوره 8، شماره 1 - ( بهار 1400 )                   جلد 8 شماره 1 صفحات 73-65 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه مهندسی محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
4- گروه مدیریت محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
5- گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ، irajrastin1@gmail.com
چکیده:   (6478 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به محدودیت‌های زمانی، اجرایی و تأمین منابع مالی در هر صنعت، یکی از راهکار‌های اساسی برای مدیریت کنترل صدا و انتخاب بهترین روش، استفاده از اولویت‌بندی روش‌های کنترل صداست. هدف از مطالعه حاضر، اولویت‌بندی روش‌های کنترل صدا در یک صنعت باتری‌سازی با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) بود.
مواد و روش‌‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی بود. پس از اندازه‌گیری تراز فشار صوت و شناسایی منابع عمده مولد آلودگی صوتی، به‌منظور غربالگری معیار‌ها و روش‌های کنترل صدا از شاخص روایی محتوایی (CVI) و نسبت روایی محتوایی (CVR) استفاده شد. اولویت‌بندی روش‌های کنترل صدا بر اساس معیارهای مطالعه با محاسبه وزن نسبی هریک از آن‌ها با کمک دو عامل مقدار ویژه و بردار ویژه انجام شد.
یافته‌ها: نتایج حاصل از مطالعه نشان داد میزان ناسازگاری در مقایسه‌های زوجی در تمام موارد کمتر از 10 درصد است و سازگاری پاسخ‌ها تأیید می‌شود. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، از بین معیار‌های مطالعه، معیار کارایی آکوستیکی روش با وزن (0/1810) و از بین روش‌های پیشنهادی کنترل صدا، روش کنترل مدت‌زمان مواجهه با صدا و آموزش کارگران با وزن (0/1732) بیشترین اولویت را داشتند.
نتیجه‌گیری: به‌طورکلی یافته‌های مطالعه نشان داد بهترین معیار به‌منظور انتخاب وسیله کنترل صدا، معیار کارایی آکوستیکی روش است. همچنین بر اساس نتایج، کنترل مدت‌زمان مواجهه با صدا و آموزش کارگران بهترین روش کنترل صدا به‌منظور کنترل صدای منابع عمده تولید صدا در صنعت باتری‌سازی است.
متن کامل [PDF 787 kb]   (2352 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: عوامل فیزیکی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.