دوره 6، شماره 1 - ( بهار 1398 )
جلد 6 شماره 1 صفحات 34-26 |
برگشت به فهرست نسخه ها
سحر رشیدی*1 
، رسول یاراحمدی2 ، سید محمد شبیری3 ، مرتضی منصوریان4
، رسول یاراحمدی2 ، سید محمد شبیری3 ، مرتضی منصوریان4
1- گروه آموزش محیط زیست، دانشگاه پیامنور تهران جنوب، تهران، ایران ، sahar_rashidi86@yahoo.com
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای، مرکز تحقیقات آلودگی هوا، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه آموزش محیط زیست، دانشگاه پیامنور و رئیس کرسی یونسکو در آموزش محیط زیست، تهران، ایران
4- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای، مرکز تحقیقات آلودگی هوا، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه آموزش محیط زیست، دانشگاه پیامنور و رئیس کرسی یونسکو در آموزش محیط زیست، تهران، ایران
4- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده: (7017 مشاهده)
سابقه و هدف: عملکرد سازمان در زمینه آموزش HSE (Health, Safety and Environment) پیشنیازی برای بهبود مستمر سیستمهای مدیریت (HSE) است. ارائه آموزشهای موفق نیاز به شناخت و توسعه عوامل تأثیرگذار مانند شاخصهای کلیدی عملکردی دارد و نمیتوان به شاخصهایی از قبیل هزینه و سرانه آموزشی که بهطور معمول درحال استفاده هستند، اکتفا نمود. در این ارتباط، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبهبندی شاخصهای مهم در عملکرد آموزش بهداشت، ایمنی، محیط زیست و انرژی انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر در چهار گام طراحی و اجرا شده است. ابتدا ادبیات پژوهش بررسی شدند و شاخصهای عملکردی آموزش شناسایی گردیدند و پایایی و روایی آنها توسط گروهی از متخصصان مورد بررسی قرار گرفت. در گام سوم، معیارهای مناسب جهت رتبهبندی شاخصهای عملکردی آموزش HSEE (Health, Safety, Environment & Energy) با استفاده از ادبیات موجود انتخاب گردیدند و در گام چهارم، ابراز پژوهش که چکلیستی مشتمل بر 43 شاخص کلیدی عملکردی آموزش HSEE براساس معیارهای اسمارت بود در اختیار متخصصان قرار گرفت. سپس، دادهها با تلفیق فن تحلیل سلسلهمراتبی و فن تاپسیس فازی تجزیه و تحلیل گردیدند.
یافتهها: بر مبنای نتایج، بیشترین وزن مربوط به معیار مشخصبودن با وزن 346/0 بود. در ارتباط با بیشترین اهمیت نسبی شاخصها نیز نحوه برگزاری دورهها بهصورت کارگاهی (516/0CCI=)، نحوه برگزاری دورهها بهصورت الکترونیکی (508/0CCI=) و میزان مشارکت افراد در آموزش (505/0CCI=) رتبههای یک تا سه را به خود اختصاص دادند.
نتیجهگیری: بهکارگیری شاخصهای منتخب با توجه به حساسیت و نقش بهسزای آموزش در بهبود سیستمهای مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست از ضروریات بهکارگیری این شاخصها در کنار دیگر شاخصهای این سیستم میباشد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر در چهار گام طراحی و اجرا شده است. ابتدا ادبیات پژوهش بررسی شدند و شاخصهای عملکردی آموزش شناسایی گردیدند و پایایی و روایی آنها توسط گروهی از متخصصان مورد بررسی قرار گرفت. در گام سوم، معیارهای مناسب جهت رتبهبندی شاخصهای عملکردی آموزش HSEE (Health, Safety, Environment & Energy) با استفاده از ادبیات موجود انتخاب گردیدند و در گام چهارم، ابراز پژوهش که چکلیستی مشتمل بر 43 شاخص کلیدی عملکردی آموزش HSEE براساس معیارهای اسمارت بود در اختیار متخصصان قرار گرفت. سپس، دادهها با تلفیق فن تحلیل سلسلهمراتبی و فن تاپسیس فازی تجزیه و تحلیل گردیدند.
یافتهها: بر مبنای نتایج، بیشترین وزن مربوط به معیار مشخصبودن با وزن 346/0 بود. در ارتباط با بیشترین اهمیت نسبی شاخصها نیز نحوه برگزاری دورهها بهصورت کارگاهی (516/0CCI=)، نحوه برگزاری دورهها بهصورت الکترونیکی (508/0CCI=) و میزان مشارکت افراد در آموزش (505/0CCI=) رتبههای یک تا سه را به خود اختصاص دادند.
نتیجهگیری: بهکارگیری شاخصهای منتخب با توجه به حساسیت و نقش بهسزای آموزش در بهبود سیستمهای مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست از ضروریات بهکارگیری این شاخصها در کنار دیگر شاخصهای این سیستم میباشد.
واژههای کلیدی: آموزش، ایمنی، بهداشت، شاخص عملکردی، محیط زیست
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |