در دست چاپ
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- ، rezahekmatshoar@yahoo.com
چکیده: (84 مشاهده)
مقدمه: شواهد موجود در مورد کیفیت هوای داخل بیمارستانهای ایران بسیار محدود است. ترکیبات آلی فرار (VOCs) از جمله آلایندههای شیمیایی مهم در محیطهای بیمارستانی بهشمار میروند. این مطالعه با هدف بررسی غلظت VOCs در هوای بخشهای مختلف یک بیمارستان و ارزیابی ریسک مواجهه با این ترکیبات انجام شد.
روش پژوهش: این مطالعه توصیفی-مقطعی در سال ۱۴۰۳ در ۲۰ بخش مختلف یکی از بیمارستانهای شهر مشهد انجام شد. نمونهبرداری غیرفعال با استفاده از لولههای جاذب حاوی کربن فعال انجام گردید و آنالیز نمونهها با استفاده از دستگاه GC/MS صورت گرفت. ارزیابی ریسک سرطانزایی با استفاده از تکنیک مونتکارلو و در نرمافزار کریستال بال انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد که تولوئن در اغلب بخشها (از جمله اتاق عمل، بلوک زایمان، مراقبت ویژه نوزادان، زنان و مامایی، جراحی زنان و اطفال، مراقبتهای ویژه، اورژانس، سالن اصلی، کلینیک، آشپزخانه، رادیولوژی، لاندری، امحاء زباله و محوطه) بیشترین غلظت را داشت. در بخش خدمات استریل مرکزی و آزمایشگاه نیز بهترتیب m, p-زایلن و O-زایلن غالب بودند (P-value <0.05). محاسبه ضریب خطر (HQ) نشان داد که m, p-زایلن و O-زایلن بهترتیب دارای بیشترین ضریب خطر برابر 99/626 و 09/478 بودند. کمترین ضریب خطر نیز برابر 001/0 و 91/0 بهترتیب مربوط به 5،3،1-تری متیل بنزن و سیکلوهگزانون بودند.
بحث و نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است که برخی از بخشها، بهویژه آزمایشگاهها و اتاق عمل، ممکن است بهعنوان نقاط بحرانی برای مواجهه با VOC شناسایی شوند. بنابراین پیشنهاد میشود برنامههای پایش و کنترل کیفیت هوا در بیمارستانها برای حفظ سلامت کارکنان تقویت شود.
روش پژوهش: این مطالعه توصیفی-مقطعی در سال ۱۴۰۳ در ۲۰ بخش مختلف یکی از بیمارستانهای شهر مشهد انجام شد. نمونهبرداری غیرفعال با استفاده از لولههای جاذب حاوی کربن فعال انجام گردید و آنالیز نمونهها با استفاده از دستگاه GC/MS صورت گرفت. ارزیابی ریسک سرطانزایی با استفاده از تکنیک مونتکارلو و در نرمافزار کریستال بال انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد که تولوئن در اغلب بخشها (از جمله اتاق عمل، بلوک زایمان، مراقبت ویژه نوزادان، زنان و مامایی، جراحی زنان و اطفال، مراقبتهای ویژه، اورژانس، سالن اصلی، کلینیک، آشپزخانه، رادیولوژی، لاندری، امحاء زباله و محوطه) بیشترین غلظت را داشت. در بخش خدمات استریل مرکزی و آزمایشگاه نیز بهترتیب m, p-زایلن و O-زایلن غالب بودند (P-value <0.05). محاسبه ضریب خطر (HQ) نشان داد که m, p-زایلن و O-زایلن بهترتیب دارای بیشترین ضریب خطر برابر 99/626 و 09/478 بودند. کمترین ضریب خطر نیز برابر 001/0 و 91/0 بهترتیب مربوط به 5،3،1-تری متیل بنزن و سیکلوهگزانون بودند.
بحث و نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است که برخی از بخشها، بهویژه آزمایشگاهها و اتاق عمل، ممکن است بهعنوان نقاط بحرانی برای مواجهه با VOC شناسایی شوند. بنابراین پیشنهاد میشود برنامههای پایش و کنترل کیفیت هوا در بیمارستانها برای حفظ سلامت کارکنان تقویت شود.
شمارهی مقاله: 2
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
عوامل شیمیایی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدان
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138381645
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل مجله: johe@umsha.ac.ir
ایمیل ناشر: journals@umsha.ac.ir
