fa jalali 1402 9 1 gregorian 2023 12 1 10 3 online 1 fulltext

fa ارائه‌ی الگوی نیمه‌کمی مبتنی بر شاخص تعهد مدیریت مهندسی رزیلینسی در ارزیابی سطح آمادگی در برابر شرایط اضطراری بیمارستان‌ها در محیط فازی (مطالعه‌ی موردی بیمارستان‌های منتخب فراجا در سال 1400) سابقه و هدف: شاخص تعهد مدیریت شاخص اصلی در مهندسی رزیلینسی است. در این مطالعه، نوعی روش ارزیابی ریسک نیمه‌کمی مبتنی بر روش تحلیل سلسله‌مراتبی فازی برای شاخص تعهد مدیریت، در ارزیابی سطح رزیلینسی دو بیمارستان منتخب پیاده‌سازی شد. مواد و روش‌‌ها: در ابتدا، ابزارهای ارزیابی شامل پرسش‌نامه‌ی تحلیل سلسله‌مراتبی هفده‌سؤالی، فرم ارزیابی ریسک تعهد مدیریت چهارسؤالی و فرم ارزیابی ریسک تعهد مدیریت تلفیقی با ایمنی، بهداشت و محیط زیست دوسؤالی طراحی شد و روایی آن‌ها مشخص شد. سپس، این پرسش‌نامه‌ها در دو بیمارستان الغدیر تبریز و خاتم‌الانبیای بندرعباس وابسته به فراجا توزیع شدند و با روش‌های آماری تحلیل شدند. یافته‌ها: در ارزیابی پرسش‌نامه‌ی تحلیل سلسله‌مراتبی فازی، مشخص شد که سطح رزیلینسی از وزن 15.25 در سال 1398، به وزن 36.37 در سال 1399 افزایش یافته است. همچنین، سطح آمادگی اجتماعی، اشتراکی و ریسک رزیلینسی در دو بیمارستان بررسی‌شده به‌ترتیب 0.97، 0.17، 0.03، 0.96، 0.11 و 0.04 است. همچنین، مقدار آمادگی تجمعی بعد تعهد مدیریت مبتنی بر ایمنی، بهداشت و محیط زیست این دو بیمارستان به‌ترتیب 0.81 و 0.74 است. نتیجه‌گیری: بر اساس این نتایج، پیشنهاد می‌شود که بیمارستان‌های منتخب بر پارامترهای تأثیرگذار معرفی‌شده در ابزارهای ارزیابی این مطالعه تمرکز کنند تا سطح رزیلینسی‌شان افزایش یابد.   Background and Objective: The main index in resilience engineering is the management commitment index. This study implemented a semi-quantitative risk assessment method based on the fuzzy hierarchical analysis method for the management commitment index to evaluate the resilience level of two selected hospitals. Materials and Methods: First, evaluation tools were designed, and their validity was determined. They included a 17-question hierarchical analysis questionnaire, a four-question management commitment risk assessment form, and a two-question integrated management commitment risk assessment form with safety, health, and environment. They were then distributed at Al-Ghadir Hospital in Tabriz and Khatam Al-Anbia Hospital in Bandar Abbas (affiliated with Faraja) and analyzed with relevant statistical methods. Results: The evaluation of the fuzzy hierarchical analysis questionnaire showed that the level of resilience had increased from 15.25 in 2018 to 36.37 in 2019. Additionally, the levels of social readiness, sharing, and resilience risk were 0.97, 0.17, and 0.03 in Al-Ghadir Hospital and 0.96, 0.11, and 0.04 in Khatam Al-Anbia Hospital, respectively. Moreover, the cumulative readiness value of management commitment based on safety, health, and environment in these two hospitals was 0.81 and 0.74, respectively. Conclusion: Based on the results, it is suggested that the selected hospitals focus on the effective parameters introduced in the evaluation tools of this study to increase their resilience level.   Crisis management, Management commitment, Resilience engineering, Risk assessment ارزیابی ریسک, تعهد مدیریت, مهندسی رزیلینسی, مدیریت بحران 145 155 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1040-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/31 1401/11/11 2023/07/5 1402/4/14 Rasoul Jannaty Research Center for Trauma in Police Operations, Directorate of Health, Rescue & Treatment, Police Headquarter, Tehran, Iran رسول جنتی  rasouljannaty@gmail.com 00319475328460015405 00319475328460015405 Yes مرکز تحقیقات تروما در عملیات پلیس، معاونت بهداشت، امداد و درمان، نیروی انتظامی، تهران، ایران

fa مروری بر ‌دستگاه‌های قابل‌حمل تصفیه هوا: فرآیندهای تصفیه، استانداردهای عملکرد، اثربخشی در کنترل آلاینده‌های هوای محیط‌های داخلی سابقه و هدف: آلودگی‌های هوای داخل ساختمان‌ها در میان پنج ریسک مهم سلامت محیط زیست قراردارند. در سال‌های اخیر، نگرانی‌ها در ارتباط با هوای داخل ساختمان‌ها افزایش یافته است. در این مطالعه، به بررسی مطالعات انجام شده در حوزه تصفیه‌کننده‌های قابل حمل هوا پرداخته شده است. مواد و روش‌‌ها: پس از تعیین کلمات کلیدی و انجام جستجوهای جامع در پایگاه‌های اینترنتی با درنظرگرفتن معیار ورود و خروج، بررسی‌های کاملی به منظور دریافت آخرین یافته‌ها و روندکلی مطالعات انجام گرفت. یافته‌ها: ‌دستگاه‌های قابل حمل تصفیه هوا تنوع بسیار زیادی دارند و براساس نوع فناوری مورداستفاده تقسیم‌بندی می‌شوند. استانداردهای زیادی برای ارزیابی عملکرد این ‌دستگاه‌ها در کشورهای مختلف، توسعه یافته است، اما هیچ‌کدام همه جنبه‌های عملکردی را دربر نمی‌گیرند. اثربخشی حذف VOCs توسط این ‌دستگاه‌ها باتوجه به نوع فناوری و سایر فاکتورهای اثرگذار، بین 20 تا 80 درصد و اثربخشی ‌آن‌ها در حذف ذرات معلق به طور میانگین بین 70 تا 95 درصد بوده است. هم‌چنین، کارایی این ‌دستگاه‌ها در کنترل کووید-19 در مواردی که فیلتر شبه هپا با گرید 13 و بالاتر استفاده شده است، بالای 80 درصد گزارش شده است. نتیجه‌گیری: دستگاه‌های مجهز به فیلتراسیون هپا در کنترل ذرات معلق محیط‌های داخلی بسیار موثر تشخیص داده شده ‌است. استفاده از ‌دستگاه‌های مجهز به فناوری‌های UVGI، پلاسما و ازن، به دلیل تولید محصولات فرعی خطرناک باید بسیار با احتیاط همراه باشد.    Background and Objective: Indoor air pollutants are among the five most important environmental health risks. In recent years, concerns regarding indoor air quality in buildings have increased. This review has investigated studies conducted on portable air cleaners. Materials and Methods: After determining the keywords, conducting comprehensive searches in the internet databases, and taking into account the inclusion and exclusion criteria, a complete review was conducted to obtain the latest findings and the general trend of the studies. Results: Portable air cleaner devices are very diverse and are divided based on the type of technology used. Many standards have been developed to evaluate the performance of these devices in different countries, but none of them cover all aspects of performance. The effectiveness of these devices in removing VOCs is between 20% and 80%, depending on the type of technology and other influencing factors, and their effectiveness in removing suspended particles is between 70% and 95% on average. Furthermore, their efficiency in controlling COVID-19 is reported to be above 80% in cases where HEPA filters with grades 13 and above are used. Conclusion: Devices equipped with the HEPA filtration process have been found to be very effective in controlling indoor suspended particles. The use of devices equipped with UVGI, plasma, and ozone technologies should be accompanied by caution due to dangerous by-products. Indoor air pollution, Performance standards, Portable air cleaners, Purification processes دستگاه‌های قابل حمل تصفیه هوا, فرآیندهای تصفیه, استانداردهای عملکرد, آلودگی‌های هوای محیط‌های داخلی 156 166 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-521-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/8 1401/12/17 2023/07/52023/06/19 1402/3/29 Kamaladdin Abedi Environmental Health Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran کمال الدین عابدی kamal.abedi@gmail.com 00319475328460015284 00319475328460015284 Yes پژوهشکده توسعه سلامت، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

fa بررسی استرس شغلی رانندگان اتوبوس‌های شهری در مواجهه روزانه با صدا و ارتعاش سابقه و هدف: رانندگان اتوبوس با عوامل زیان‌آوری از قبیل صدا و ارتعاش رویاروی هستند که ممکن است باعث افزایش سطح استرس شغلی در آن‌ها شود. این مطالعه با هدف ارزیابی استرس شغلی رانندگان اتوبوس‌های شهری در مواجهه روزانه با صدا و ارتعاش انجام شده است. مواد و روش‌‌ها: این مطالعه مقطعی با مشارکت 103 نفر از رانندگان اتوبوس‌های شهری همدان در سال 1399 انجام شد. از دستگاه‌های Svan 104 و Svan 106 برای ارزیابی مواجهه روزانه رانندگان با صدا و ارتعاش تمام بدن و دست-بازو استفاده شد. استرس شغلی از طریق پرسش‌نامه فیلیپ ال رایس اندازه‌گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نسخه 24 نرم‌افزار SPSS در سطح معناداری 0.05 کمک گرفته شد. یافته‌ها:میانگین مواجهه رانندگان با صدا برابر با 3.51±79.50 دسی‌بل و میانگین شتاب معادل ارتعاش تمام بدن و دست-بازو به ترتیب برابر با 0.16±0.62 و 0.06±0.44 متر بر مجذور ثانیه بود. بیشتر رانندگان (87.4 درصد) دارای استرس شغلی شدید بودند. بین امتیاز استرس شغلی و مواجهه با صدا همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد (0.021=P). درحالی‌که مواجهه با ارتعاش تمام بدن و دست–بازو، همبستگی معناداری با امتیاز استرس شغلی نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به بالابودن شیوع استرس شغلی شدید در بین رانندگان اتوبوس‌های شهری و همبستگی معناداری که بین مواجهه با صدا و استرس شغلی مشاهده شد توصیه می‌شود با سرویس‌های دوره‌ای و جایگزینی اتوبوس‌های فرسوده، تدابیری برای کاهش سطح مواجهه رانندگان با صدا اندیشیده شود. Background and Objective: Bus drivers are exposed to harmful agents such as noise and vibration, which may increase the level of job stress among them. This study aimed to evaluate job stress among urban bus drivers concerning daily noise and vibration exposure. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted on 103 urban bus drivers in Hamadan in 2020. The drivers' exposure to noise and vibration was measured using Svan 104 and Svan 106, respectively. Their job stress was measured through the Phillippe L. Rice questionnaire. Data analysis was performed using SPSS (version 24). Results: The mean exposure of drivers to noise was 79.50 ± 3.51 dB. Their exposure levels to whole-body vibrations (WBV) and hand-arm vibrations (HAV) were 0.62 ± 0.16 and 0.44 ± 0.06 m/s2, respectively. Moreover, most drivers (87.4%) had severe job stress. A significant positive relationship was observed between noise and job stress (P=0.021), whereas there was no significant relationship between WBV, HAV, and job stress.  Conclusion: Regarding the high prevalence of severe job stress among bus drivers and the positive correlation between noise and job stress, it is highly recommended that noise exposure be subsided through periodic services and maintenance, as well as using new buses instead of the old ones. Bus drivers, Hand-arm vibration, Job stress, Noise, Whole-body vibration استرس شغلی, صدا, ارتعاش تمام بدن, ارتعاش دست-بازو, رانندگان اتوبوس 167 178 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-703-4&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/25 1402/4/4 2023/07/52023/06/192023/08/15 1402/5/24 Ramin Rahmani Student Research Committee, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran رامین رحمانی 1raminrahmani@gmail.com 00319475328460015285 00319475328460015285 No کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mohsen Aliabadi Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health and Occupational Health and Safety Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran محسن علی آبادی aliabadi@umsha.ac.ir 00319475328460015286 00319475328460015286 Yes گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Rostam Golmohammadi Center of Excellence for Occupational Health, School of Public Health and Occupational Health and Safety Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran رستم گل محمدی rezagol1344@gmail.com 00319475328460015287 00319475328460015287 No قطب علمی مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mohammad Babamiri Department of Ergonomics, School of Public Health and Research Center for Health Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran محمد بابامیری Mohammad.babamiri@yahoo.com 00319475328460015288 00319475328460015288 No گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Maryam Farhadian Department of Biostatistics, School of Public Health and Research Center for Health Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مریم فرهادیان MaryamFarhadian80@gmail.com 00319475328460015289 00319475328460015289 No گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

fa ارزیابی ریسک شغل هوشبری با استفاده از تلفیق روش‌های AHP-CoCoSo سابقه و هدف: افراد شاغل در شغل هوشبری به دلیل پیشرفت‌های صورت گرفته در روش‌های بیهوشی و جراحی و همچنین ظهور تجهیزات مدرن و داروهای جدیدتر و نیز افزایش وظایف، مسئولیت‌‌ها و انتظارات از آن‌ها، در معرض خطرات بسیاری هستند. ازاین‌رو پژوهش حاضر در این راستا و باهدف ارائه الگویی جهت ارزیابی ریسک خطرات موجود در این شغل انجام شد. مواد و روش‌‌ها: این مطالعه یک مطالعه توصیفی است. نخست با استفاده از منابع مختلف و مصاحبه با سه خبره دارای دانش کافی پیرامون موضوع و بررسی مقالات، ریسک‌های شغل هوشبری استخراج گردید. در ادامه معیارهای مطالعه شامل شدت، احتمال و فرکانس مواجهه تعیین و وزن این معیارها با روش Analytic hierarchy process (AHP) محاسبه شد. درپایان ریسک‌های مختلف با استفاده از روش CoCoSo اولویت‌بندی شد. یافته‌ها: بر اساس نتایجِ تعیینِ وزن معیارها با روش AHP مشخص شد معیار «شدت» با وزن 0.43 مهم‌ترین معیار و معیار «فرکانس مواجهه» با وزن 0.27 کم‌اهمیت‌ترین معیار در این مطالعه است. همچنین بین ریسک‌های موردبررسی استنشاق گازهای بیهوشی هنگام ماسک‌گیری و پرکردن vaporizer (R5) خطرناک‌ترین ریسک و تماس پوست با اسکراب یا خون، ترشحات بیمار یا بافت‌های آلوده وی (R1) و نیدل استیک شدن حین رگ‌گیری و اسپاینال بیمار (R12) به ترتیب به‌عنوان دومین و سومین ریسک پرخطر در شغل هوشبری شناخته شدند. نتیجه‌گیری: در این مطالعه معیار شدت به‌ عنوان مهم‌ترین معیار و استنشاق گازهای بیهوشی هنگام ماسک‌گیری و پرکردن vaporizer به‌عنوان مهم‌ترین ریسک شغل هوشبری تعیین شدند. همچنین مشخص شد روش پیشنهادی می‌تواند جهت ارزیابی ریسک و اولویت‌بندی خطرات شغلی در شغل هوشبری مورداستفاده قرار گیرد. Background and Objective: Anesthesiologists are exposed to significant risks due to advancements in the techniques of anesthesia and surgery, the emergence of modern equipment and drugs, as well as increased responsibilities and expectations. Therefore, the present study aimed to provide a model for assessing the risks and hazards existing in this profession. Materials and Methods: This is a descriptive study. Initially, various sources, including interviews with three experts and reviews of articles, were used to extract occupational risks in the field of anesthesiology. Subsequently, the study criteria, including consequence, probability, and exposure, were determined, and the weighting of these criteria was calculated using the Analytic Hierarchy Process (AHP) method. Finally, the prioritization of different risks was determined using the combined compromise solution (CoCoSo) method. Results: Based on the weights of criteria using the AHP method, consequence with a weight of 0.43 was the most important criterion, while exposure with a weight of 0.27 was the least important criterion in this study. Furthermore, among the investigated risks, inhaling anesthetic gases while wearing a mask and filling a vaporizer (R5) was selected as the most dangerous risk, followed by skin contact with scrubs or blood, patient's secretions, and infected tissues (R1), as well as needle sticking during venipuncture and patient's spinal anesthesia (R12), which were selected as the second and third most dangerous risks in anesthesiology, respectively. Conclusion: In this study, the consequence was identified as the most important criterion, and the risks of inhaling anesthetic gases during mask ventilation and filling the vaporizer were determined to be the most significant occupational risks in anesthesiology. Furthermore, it was established that the proposed method can be used for risk assessment and prioritization of occupational hazards in anesthesiology and other professions.   AHP method, Anesthesiology, CoCoSo method, Fuzzy logic, Risk assessment ارزیابی ریسک, هوشبری, منطق فازی, روش AHP, روش کوکوسو 179 191 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-879-2&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/252023/06/27 1402/4/6 2023/07/52023/06/192023/08/152023/07/29 1402/5/7 Edris Soltani School of Public Health, Student Research Committee, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran ادریس سلطانی e.soltani@edu.umsha.ac.ir 00319475328460015290 00319475328460015290 No دانشکده بهداشت، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mohadeseh Hosseini Department of Anesthesiology, School of Allied Medical Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran محدثه حسینی sz1380.com@gmail.com 00319475328460015291 00319475328460015291 No گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mostafa Mirzaii Aliabadi Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مصطفی میرزایی علی‌آبادی mirzaei@umsha.ac.ir 00319475328460015292 00319475328460015292 No گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Iraj Sallehi Department of Anesthesiology, School of Allied Medical Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran ایرج صالحی irsalehi@yahoo.com 00319475328460015293 00319475328460015293 No گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Matina Askari Department of Anesthesiology, School of Allied Medical Sciences, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran متینا عسکری mtn.askari1@gmail.com 00319475328460015294 00319475328460015294 Yes گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

fa بررسی مخاطرات شغلی و علل شیوع آن و ارتباطش با جو ایمنی در پرستاران بیمارستان‌های آموزشی درمانی گرگان سابقه و هدف: مخاطرات شغلی در پرستاران، منجر به افزایش غیبت از محل کار، مراجعه بیشتر به پزشک، کاهش ارائه خدمات، اتلاف ساعات کاری و ناتوانی می‌گردد. جو ایمنی نامناسب می‌تواند یکی از دلایل بروز حوادث شغلی باشد. هدف این مطالعه، بررسی مخاطرات شغلی و علل شیوع آن و ارتباطش با جو ایمنی موجود از دیدگاه پرستاران است. مواد و روش‌‌ها: این مطالعه مقطعی و در بیمارستان‌های آموزشی درمانی شهرستان گرگان انجام شده است. 267 نفر از پرستاران به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی در مطالعه شرکت کردند. داده‌ها به‌وسیله پرسش‌نامه‌های روا و پایاشده فراوانی مخاطرات شغلی، دلایل مخاطرات شغلی و جو ایمنی جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس تحلیل گردید. یافته‌ها: در بُعد آسیب‌های جسمی، 94 درصد پرستاران به عارضه اسکلتی عضلانی مبتلا شده‌اند. 90.3 درصد ابراز نمودند که از طرف بیمار و همراهان با تهدید و حمله کلامی و فیزیکی مواجه شده‌اند. حجم زیاد کارهای پرستاری (61 درصد)، اصلی‌ترین و بیشترین علت وقوع آسیب‌های شغلی در محل کار پرستاران است. جو ایمنی موجود در وضعیت متوسطی قرار دارد (0.6 ± 3.10 ). مخاطرات شغلی با نمره کلی وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن ارتباط معکوس و معناداری ضعیفی دارد (0.05 > P-Value)، یعنی با افزایش مخاطرات شغلی، وضعیت جو ایمنی و تمام ابعاد آن کاهش خواهند یافت. نتیجه‌گیری: درصد بالایی از پرستاران، آسیب‌های جسمی و روانی ناشی از کار را گزارش نموده‌اند و جو ایمنی موجود در پرستاران، در وضعیتی متوسط قرار دارد. جهت کاهش آسیب‌های جسمی لازم است مدیران پرستاری، روش‌های پیشگیری از آسیب و شیوه برخورد با این مشکل را موردتوجه قرار دهند. به‌منظور بهبود وضعیت ایمنی، علاوه بر اقدامات کنترلی اصلاحی در بخش‌های بیمارستان باید برای تمامی کارکنان، آموزش مسائل ایمنی و تنظیم زمان کار-استراحت انجام شود. Background and Objective: Occupational hazards among nurses are very high, resulting in increased absenteeism from work, more doctor visits, reduced service delivery, and work disability. A poor safety climate may be one of the causes of workplace injuries. This study was conducted to determine the prevalence and causes of occupational accidents, as well as the existing safety climate, in Gorgan teaching hospitals from the nurses' perspective. Materials and Methods: It was a cross-sectional study conducted in teaching hospitals in Gorgan, Iran. In total, 267 nurses participated in the study, who were selected by stratified random sampling. Data were collected using valid and reliable questionnaires on the frequency of occupational hazards, causes of occupational hazards, and safety climate, and then analyzed using the Spearman correlation coefficient, as well as the Mann-Whitney U test and the Kruskal-wallis test. Results: Regarding physical injuries, 94% of nurses had suffered from musculoskeletal disorders. In addition, 90.3% reported being threatened or verbally and physically assaulted by the patient and attendants. The heavy workload of nurses was the most important and frequent cause of occupational injuries in the nurses’ workplace (61%). The average rating of the existing safety climate was 3.10±0.6, and the safety climate was moderate (3.10±0.6). Occupational hazards were negatively and weakly, yet significantly, correlated with the overall rating of the safety climate and all its dimensions (P-value<0.05), indicating that as occupational hazards increase, the safety climate and all its dimensions decrease. Conclusion: A high percentage of nurses reported work-related physical and psychological injuries, and the safety climate among them was relatively moderate. To reduce the number of physical injuries, nurse leaders need to address injury prevention methods to manage this problem. To improve the safety situation, in addition to corrective control measures, training on safety issues and the regulation of rest hours should be conducted in hospital departments for all employees.   Hospital, Nurses, Occupational hazards, Occupational injury, Safety climate مخاطرات شغلی, آسیب شغلی, جو ایمنی, پرستاران, بیمارستان‌ 192 201 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1020-2&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/252023/06/272023/07/11 1402/4/20 2023/07/52023/06/192023/08/152023/07/292023/09/17 1402/6/26 Alireza Heidari Health Management and Social Development Research Centre, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran علیرضا حیدری alirezaheidari7@gmail.com 00319475328460015346 00319475328460015346 Yes مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Shaghayegh Hadian Health Management and Social Development Research Centre, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran شقایق هادیان shaghayegh.hadiaan@gmail.com 00319475328460015347 00319475328460015347 No مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Farideh Kouchak Health Management and Social Development Research Centre, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran فریده کوچک faridehkouchak@yahoo.com 00319475328460015348 00319475328460015348 No مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Zahra Khatirnamani Health Management and Social Development Research Centre, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran زهرا خطیرنامنی khatirzahra@gmail.com 00319475328460015349 00319475328460015349 No مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران

fa تحلیل کتاب‌سنجی و توزیع موضوعی کتاب‌های حوزه ایمنی شغلی در ایران سابقه و هدف: ایمنی شغلی موضوعی بسیار مهم و قابل توجه است که به حفظ سلامت و ایمنی کارکنان و جلوگیری از وقوع حوادث و صدمات شغلی کمک می‌کند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی و تحلیل کتاب‌های حوزه ایمنی شغلی انجام گرفت. مواد و روش‌‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع کتاب‌سنجی بود. جامعه پژوهش تمامی کتاب‌های ثبت شده در وب‌گاه کتابخانه ملی با استفاده از کلید واژه‌های ایمنی، حوادث شغلی، ایمنی حریق و... از ابتدا تا پایان سال 1401 بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای Excel نسخه 2016 و Minitab نسخه‌ 19.2020.1 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی‌ها استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تا پایان سال 1401، 2617 عنوان کتاب انتشار یافته است، هم‌چنین روند انتشار کتاب‌ها طی پنج دهه گذشته، در کل افزایشی بوده است. بیشتر کتاب‌های چاپ شده به ترتیب در دسته موضوعی کلیات ایمنی (17.7)، حریق (11.9) و مدیریت بحران و واکنش در شرایط اضطراری (7.94) بود. نتیجه‌گیری: به‌طورکلی، می‌توان نتیجه گرفت که ایمنی، به‌عنوان یکی از مسائل حیاتی در حوزه صنعت و کار، مورد توجه جدی قرار گرفته است و کتاب‌های مختلفی در این زمینه توسط نویسندگان ایرانی نگارش شده‌ است. پیشنهاد می‌شود نویسندگان کتاب با انجام مواردی همچون انجام تحقیقات منظم و مشاوره با متخصصین حوزه ایمنی شغلی، نیازسنجی به‌وسیله ارتباط با صنعت، ارتباط با مخاطبین کتاب‌ها و بازخورد از آن‌ها و برنامه‌ریزی جهت بروزرسانی کتاب‌های انتشار یافته، کیفیت کتاب‌های منتشر شده را بهبود بخشند.   Background and Objective: Occupational safety is an important and significant issue that helps maintain the health and safety of employees and prevent occupational accidents and injuries. Therefore, the present study was conducted with the aim of reviewing and analyzing books related to occupational safety. Materials and Methods: The current research employed a descriptive and bibliometric methodology. The research population included all the books registered on the National Library website from the beginning to the end of March 2023 using keywords such as safety, occupational accidents, and fire safety. The data were analyzed using Excel (version 2016) and Minitab (version 19.2020.1). Descriptive statistics and frequency distribution tables were used for data analysis. Results: The results indicated that a total of 2,617 book titles were published by the end of March 2023. Furthermore, the trend of book publishing has been generally increasing over the last five decades. The majority of the published books were in the subject categories of general safety (17.7%), fire (11.9%), as well as crisis management and emergency response (7.94%). Conclusion: Overall, it can be concluded that safety is a crucial concern in the industry and workplace, and Iranian authors have devoted significant attention to this field by writing various books. To enhance the quality of published books, authors are advised to conduct regular research, consult with experts in the field of occupational safety, assess industry needs through communication, engage with book audiences and gather feedback, and plan for updates to their published works. Bibliography, Iran, Occupational safety کتاب‌سنجی, ایمنی شغلی, ایران 202 212 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-76-3&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/252023/06/272023/07/112023/07/8 1402/4/17 2023/07/52023/06/192023/08/152023/07/292023/09/172023/09/17 1402/6/26 Hamed Yarmohammadi Student Research Committee, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran حامد یارمحمدی yarmohammadi68@yahoo.com 00319475328460015369 00319475328460015369 No کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Mahdi Jahangiri Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran مهدی جهانگیری jahangiri@sums.ac.ir 00319475328460015370 00319475328460015370 Yes گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Moslem Alimohammadlou Department of Management, Faculty of Economic, Management, and Social Science, Shiraz University, Shiraz, Iran مسلم علی محمد لو mslmami@gmail.com 00319475328460015371 00319475328460015371 No گروه مدیریت دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Mojtaba Kamalinia Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Health, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran مجتبی کمالی نیا mokamalinia@gmail.com 00319475328460015372 00319475328460015372 No گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Fatemeh Eftekharian Heath School Library Department, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran فاطمه افتخاریان leila.eftekharian@gmail.com 00319475328460015373 00319475328460015373 No واحد کتابخانه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

fa بررسی تأثیر روش‌های مختلف ضدعفونی بر کارایی، افت فشار و شاخص کیفیت ماسک‌های پزشکی سابقه و هدف: کمبود ماسک در شرایط بحرانی مانند همه‌گیری مشکلات فراوانی ایجاد می‌کند. یکی از راه‌کارهای موجود در این شرایط استفاده دوباره از ماسک‌ها، پس از ضدعفونی شدن است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر روش‌های مختلف ضدعفونی بر کارایی، افت فشار و کیفیت ماسک‌های پزشکی مورداستفاده توسط کادر درمان و تعیین کارایی تصفیه‌کنندگی (filtration) آن‌ها انجام شد. مواد و روش‌‌ها: در مطالعه‌ی حاضر چهار مدل ماسک پزشکی مورداستفاده کادر درمان انتخاب و وارد مطالعه شد. سپس ماسک‌ها با روش‌های ضدعفونی توصیه‌شده توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری شامل روش‌های گرمایی، اتوکلاو، پرتو فرابنفش، غوطه‌وری در الکل 70 درصد و روش غوطه‌وری در هیپوکلریت سدیم ضدعفونی گردیدند و درپایان تأثیر هر روش ضدعفونی بر روی کارایی، افت فشار و کیفیت ماسک‌ها با استفاده از سامانه آزمایشی تعیین گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصل از مطالعه، ضدعفونی ماسک‌ها با روش‌های گرمایی، اتوکلاو، تابش فرابنفش، غوطه‌وری در هیپوکلریت سدیم و غوطه‌وری در الکل 70 درصد به ترتیب باعث تغییر کارایی به میزان 5.58، 9.83، 8.15، 13.34 و 20.38 درصد و تغییر افت فشار به میزان 9.12، 7، 6.92، 183.75 و 16.13 پاسکال می‌شوند. همچنین شاخص کیفیت ماسک‌ها پس از ضدعفونی در روش‌های گرمایی و اتوکلاو برخلاف سایر روش‌ها افزایش یافت. همچنین بررسی کارایی تصفیه‌کنندگی مشخص نمود سه نوع از چهار نوع ماسک موردبررسی دارای کارایی کمتر از 85 درصد بودند. نتیجه‌گیری: ضدعفونی ماسک‌های پزشکی با استفاده از روش گرمایی به دلیل کمترین تغییر در کارایی، افزایش ناچیز افت فشار و در دسترس بودن به ‌عنوان بهترین روش ضدعفونی تعیین شد. همچنین روش غوطه‌وری در الکل 70 درصد به دلیل کاهش کارایی، افزایش افت فشار و تخریب ساختار ماسک ضعیف‌ترین روش ضدعفونی ماسک‌های پزشکی بود. Background and Objective: This study was conducted with the aim of determining the effect of different disinfection methods on the efficiency, pressure drop, and quality of medical masks used by medical staff. The filtration efficiency of medical masks was also investigated in the present study. Materials and Methods: In the present study, four models of medical masks used by the treatment staff were selected. The masks were then disinfected with the disinfection methods recommended by the disease control and prevention centers, including heat methods, autoclaves, ultraviolet rays, immersion in 70% alcohol, and immersion in sodium hypochlorite. Finally, the effect of each disinfection method on the efficiency, pressure drop, and quality of the masks was checked using the test system. Results: Based on the results obtained from the study, disinfecting masks using thermal methods, autoclaving, ultraviolet radiation, immersion in sodium hypochlorite, and immersion in 70% alcohol caused changes in efficiency by 5.58%, 9.83%, 8.15%, 13.34%, and 20.38%, respectively. Additionally, changes in pressure drop were observed at rates of 12.9, 7, 6.92, 183.75, and 16.13 Pa, respectively. Moreover, the quality factor of masks improved after disinfection using thermal methods and autoclaving, in contrast to other methods. Furthermore, the assessment of filtration efficiency indicated that three out of four types of masks examined had efficiencies lower than 85%. Conclusion: Disinfection of medical masks using the heat method was chosen as the best disinfection method due to the least change in efficiency, a slight increase in pressure drop, and availability, and the 70% alcohol immersion method was chosen as the weakest disinfection method due to the decrease in efficiency, increase in pressure drop, and destruction of the mask's structure. Disinfection of masks, Medical services staff, Respiratory protection mask ماسک حفاظت تنفسی, ضدعفونی ماسک, کادر درمان 213 221 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-879-3&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/252023/06/272023/07/112023/07/82023/06/27 1402/4/6 2023/07/52023/06/192023/08/152023/07/292023/09/172023/09/172023/09/17 1402/6/26 Edris Soltani Student Research Committee, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran ادریس سلطانی e.soltani@edu.umsha.ac.ir 00319475328460015398 00319475328460015398 No کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Farshid Ghorbani Shahna Center of Excellence for Occupational Health and Research Center for Health Science, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran فرشید قربانی شهنا fghorbani@umsha.ac.ir 00319475328460015399 00319475328460015399 No قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه‌ای، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Maryam Karimi Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مریم کریمی mkarimi.1988@yahoo.com 00319475328460015400 00319475328460015400 No گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Negar Safarpour Khotbesara Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Saveh University of Medical Sciences, Saveh, Iran نگار صفرپور خطبه سرا negar.sp513631@gmail.com 00319475328460015401 00319475328460015401 No گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ساوه، ساوه، ایران Majid Habibi Mohraz Center of Excellence for Occupational Health and Research Center for Health Science, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مجید حبیبی محرز m.habibi@umsha.ac.ir 00319475328460015402 00319475328460015402 Yes قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه‌ای، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mahdi Asghari Kashef Vice President of Research and Technology, Hamedan Islamic Azad University, Hamedan, Iran مهدی اصغری کاشف kashef_f@yahoo.com 00319475328460015403 00319475328460015403 No معاونت پژوهش و فناوری، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، همدان، ایران Zohreh Karami Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran زهره کرمی za.karami@umsha.ac.ir 00319475328460015404 00319475328460015404 No گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

fa بررسی ارتباط میان فرهنگ ایمنی و سازمانی در کارکنان خط تولید یکی از شرکت‌های خودروساز سابقه و هدف:  فعالیت‌های ایمنی بر کاهش احتمال خطر در محیط کار تمرکز دارند درحالی‌که تعداد خیلی کمی از فعالیت‌ها بر افزایش فرهنگ سازمانی و ایمنی تمرکز کرده‌اند. هدف این مطالعه بررسی ارتباط فرهنگ سازمانی و ایمنی در یکی از شرکت‌های خودروساز بزرگ کشور است. مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی بود که در یک مقطع زمانی خاص انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش 402 نفر از کارکنان سالن‌های رنگ و بدنه یک شرکت خودروساز بودند که با استفاده از فرمول نمونه‌گیری جامعه محدود انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌ای دارای سه بخش ویژگی‌های دموگرافیک، فرهنگ سازمانی و فرهنگ ایمنی کارکنان بود. به منظور بررسی فرهنگ سازمانی، پرسش‌نامه 29 پرسشی بر اساس شاخص‌های ده‌گانه مدل رابینز و برای فرهنگ سازمانی از پرسش‌نامه فرهنگ سازمانی 37 پرسشی استفاده شد. یافته‌ها: متوسط سن نمونه‌ها 4.72± 36.06 سال و میانگین نمره فرهنگ‌سازمانی در این واحد صنعتی 18.45± 84.03 بود. آزمون همبستگی رابطه بین فرهنگ‌سازمانی و فرهنگ ایمنی را 0.652 و معنی‌دار (0.001 P<) نشان داد. همچنین، 69.6 درصد از مشاهدات ناایمن و 30.4 درصد ایمن بود. هیچ رابطه معنی‌دار آماری بین رفتار ناایمن و متغیرهای دموگرافیک به‌جز سن و سابقه کاری افراد به دست نیامد. نتیجه‌گیری: بین فرهنگ ایمنی و سازمانی ارتباط معنی‌داری وجود دارد و عوامل فردی و سپس عوامل مدیریتی بر فرهنگ ایمنی بیشترین تأثیر را داشت. فرهنگ ایمنی به‌عنوان جزئی از ساختار فرهنگ‌سازمانی در سازمان‌ها و صنایع بر مسائل ایمنی و بهداشت شغلی متمرکز می‌شود.   Background and Objective: Safety activities focus on reducing workplace risks, and very few activities focus on increasing organizational and safety culture. The purpose of this study was to investigate the relationship between organizational culture and safety at one of the largest automobile companies in the country. Materials and Methods: The current research was a correlational study that was conducted at a specific point in time. The statistical population of this research was the employees of paint and body salons of an automobile company. In total, 402 people were selected using the limited population sampling formula. The data collection tool, which was a questionnaire, had three sections, including demographic characteristics, organizational culture, and employee safety culture. In order to investigate organizational culture, a 29-question questionnaire based on the 10 indicators of the Robbins model was used, and for organizational culture, a 37-question organizational culture questionnaire was used. Results: The average age of the participants was 36.06±4.72 years, and the average organizational culture score in this industrial unit was 84.03±18.45. The correlation test showed the relationship between organizational culture and safety culture to be 0.652 and significant (P<0.001). In addition, 69.6% of observations were unsafe, and 30.4% were safe. No statistically significant relationship was found between unsafe behavior and demographic variables, except for age and work experience. Conclusion: There was a significant relationship between safety and organizational culture, and individual factors and management factors had the greatest impact on safety culture. Safety culture, as a part of the organizational culture structure in organizations and industries, focuses on occupational health and safety issues. Giving importance to the safety culture or any change in the work culture and attitude of the employees can help overcome the obstacles in the way of safety in the workplace. Automobile industry, Organizational culture, Safety culture فرهنگ‌سازمانی, فرهنگ ایمنی, خودروسازی 222 231 http://johe.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-391-2&slc_lang=fa&sid=1 2023/01/312023/03/82023/06/252023/06/272023/07/112023/07/82023/06/272023/05/14 1402/2/24 2023/07/52023/06/192023/08/152023/07/292023/09/172023/09/172023/09/172023/09/25 1402/7/3 Zahra Gholi Environmental Science and Engineering, Islamic Azad University Science and Research Branch, Tehran, Iran زهرا قلی z57_1978@yahoo.com 00319475328460015394 00319475328460015394 No علوم و مهندسی محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Mehran Ghalenoei Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran مهران قلعه نوی ghalenoy@gmail.com 00319475328460015395 00319475328460015395 No گروه مهندسی ایمنی و بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران Davod Kermani Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran داود کرمانی davmar@yahoo.com 00319475328460015396 00319475328460015396 No گروه مهندسی ایمنی و بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mostafa PouyaKian Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مصطفی پویا کیان pouyakian@yahoo.com 00319475328460015397 00319475328460015397 Yes گروه مهندسی ایمنی و بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران