دوره 7، شماره 4 - ( زمستان 1399 )
جلد 7 شماره 4 صفحات 34-27 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، مرکز تحقیقات آلایندههای محیطی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ،soltanzadeh.ahmad@gmail.com
3- گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2- گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، مرکز تحقیقات آلایندههای محیطی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ،
3- گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
چکیده: (5957 مشاهده)
سابقه و هدف: آموزش ایمنی به عنوان مهمترین گام در اخذ صلاحیت ایمنی پیمانکاران ساخت و ساز میتواند به کاهش نرخ وقوع حوادث کمک نماید. در این راستا، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش ایمنی پیمانکاران ساخت و ساز بر کاهش حوادث ناشی از کار طی یک دوره پنج ساله (97-1393) طراحی و انجام شد.
مواد و روشها: مطالعه کوهورت تاریخی حاضر در سال 1398 در ارتباط با 44 شرکت پیمانکار فعال در عرصه ساخت و ساز انجام شد. دادههای مورد نظر در این مطالعه شامل: مشخصات پیمانکاران ساخت و ساز، مستندات آموزش ایمنی ارائه شده و گواهی صلاحیت ایمنی پیمانکاران و همچنین دادههای گزارشات حوادث ناشی از کار بود. تجزیه و تحلیل این دادهها با استفاده از نرمافزارIBM SPSS 22 صورت گرفت.
یافتهها: بیشترین و کمترین میزان مطلوبیت در آموزشهای ارائه شده به پیمانکاران به ترتیب مربوط به زمان اجرای آموزش (8/77 درصد) و تکنیک آموزش (7/40 درصد) بود. نتایج نشان دادند که نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار در گروه مواجهه پس از ارائه آموزشهای ایمنی و اخذ گواهینامه صلاحیت ایمنی، کاهش معناداری داشته است (05/0>P). علاوهبراین، نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار در دو گروه مواجهه و غیر مواجهه در سالهای 97-1396 اختلاف معناداری داشت (05/0>P).
نتیجهگیری: نتایج بیانگر آن بودند که با وجود کاهش نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار پس از ارائه آموزشهای ایمنی در گروه مواجهه، ارتقای سطح کیفی و میزان مطلوبیت آموزشهای ایمنی برای اخذ گواهینامه صلاحیت ایمنی پیمانکاران میتواند اثربخشی این آموزشها را بسیار افزایش داده و به کاهش چشمگیر بروز حوادث در بخش ساخت و ساز کمک نماید.
مواد و روشها: مطالعه کوهورت تاریخی حاضر در سال 1398 در ارتباط با 44 شرکت پیمانکار فعال در عرصه ساخت و ساز انجام شد. دادههای مورد نظر در این مطالعه شامل: مشخصات پیمانکاران ساخت و ساز، مستندات آموزش ایمنی ارائه شده و گواهی صلاحیت ایمنی پیمانکاران و همچنین دادههای گزارشات حوادث ناشی از کار بود. تجزیه و تحلیل این دادهها با استفاده از نرمافزارIBM SPSS 22 صورت گرفت.
یافتهها: بیشترین و کمترین میزان مطلوبیت در آموزشهای ارائه شده به پیمانکاران به ترتیب مربوط به زمان اجرای آموزش (8/77 درصد) و تکنیک آموزش (7/40 درصد) بود. نتایج نشان دادند که نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار در گروه مواجهه پس از ارائه آموزشهای ایمنی و اخذ گواهینامه صلاحیت ایمنی، کاهش معناداری داشته است (05/0>P). علاوهبراین، نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار در دو گروه مواجهه و غیر مواجهه در سالهای 97-1396 اختلاف معناداری داشت (05/0>P).
نتیجهگیری: نتایج بیانگر آن بودند که با وجود کاهش نسبت بروز حوادث و مرگ و میر ناشی از کار پس از ارائه آموزشهای ایمنی در گروه مواجهه، ارتقای سطح کیفی و میزان مطلوبیت آموزشهای ایمنی برای اخذ گواهینامه صلاحیت ایمنی پیمانکاران میتواند اثربخشی این آموزشها را بسیار افزایش داده و به کاهش چشمگیر بروز حوادث در بخش ساخت و ساز کمک نماید.
واژههای کلیدی: آموزش ایمنی، اثربخشی، پیمانکاران، ساخت و ساز
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |