دوره 4، شماره 1 - ( 3-1396 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 66-74 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دکترای تخصصی مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط (HSE)، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ، yakhosravi@yahoo.com
چکیده:   (817 مشاهده)

مقدمه: حوادث رانندگی یکی از دلایل اصلی نگرانی در کلیه کشورها به شمار می آیند. بار کار فکری در واقع سطحی از منابع توجه مورد نیاز است که معیارهای عملکرد ذهنی و عینی را محقق می سازد و تحت تاثیر مطالبات وظیفه، حمایت بیرونی و تجربه پیشین است. به  بار کار فکری به عنوان یکی از مهمترین دلایل حوادث حمل و نقل و محیط کار معرفی شده است.  هدف از این مطالعه ارزیابی بار کار فکری و رابطه آن با خستگی در رانندگان اتوبوس شهری تعیین شد. 

روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، مقیاس بار کار فکری NASA-TLX و مقیاس خستگی Samn-Perelli توسط 194 نفر از رانندگان حرفه ای اتوبوس درون شهری تکمیل گردید. آمارهای توصیفی و تحلیل همبستگی و رگرسیون به منظور پردازش داده ها به کار رفت.

یافته ها: بار کار کلی بیشترین همبستگی را بار کار فیزیکی (0.001>P ، 0.73(r=، بار کار فکری (0.001>P، 0.68(r= و فشار زمانی (0.001>P ، 0.58(r= داشت. خستگی کلی درک شده توسط رانندگان بیشترین همبستگی را با سطح ناکامی (0.001>P ، 0.42(r=، فشار زمانی (0.001>P ، 0.24(r= و بارکار فکری (0.001>P ، 0.21(r= داشت.

نتیجه گیری: بار کار فکری، بار کار فیزیکی و فشار زمانی مهمترین مولفه های تعیین کننده بار کار کلی و خستگی درک شده توسط رانندگان اتوبوس به شمار می روند. یک برنامه فراگیر مداخله ای شامل چرخش شغلی، برنامه ریزی سفر و کار- استراحت و ترک سیگار به منظور بهبود وضعیت بارکارفکری و خستگی رانندگان پیشنهاد شد.  

متن کامل [PDF 860 kb]   (166 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي