دوره 2، شماره 3 - ( پاییز 1394 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 55-65 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی تهران ، m-omidvar@razi.tums.ac.ir
چکیده:   (3264 مشاهده)

زمینه و هدف: ماتریس ریسک به دلیل دارا بودن ویژگی‌هایی نظیر ویژگی‌هایی نظیر ظاهر گرافیکی،  راحتی در  قابلیت درک و کاربری آسان به عنوان یکی از ابزارهای ارزیابی ریسک تبدیل شده است. از سوی دیگر، ویژگی‌هایی نظیر عدم دقت در طبقه‌بندی شاخص ریسک و هم چنین ذهنی بودن فرایند محاسباتی آن، استفاده از آن را محدود کرده است. به منظور حل این معضل در این مطالعه از سیستم­های استنتاج منطق فازی و عملگرهای ریاضیاتی (اعداد فاصله‌ای و عملگر نگاشت ) استفاده‌شده است.

روش بررسی: در این مطالعه ابتدا 10 سناریوی ریسک در فرایند حفاری و لوله‌گذاری انتخاب‌شده، سپس نتایج ارزیابی ریسک با استفاده از چهار نوع ماتریس تحت عنوان ماتریس ریسک سنتی(ORM)، سلول‌های جابجا شده (RCM)، بسط یافته (ERM) و فازی (FRM) مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته­ها: نتایج مطالعه نشان دادند که استفاده از ماتریس  FRM و ERM، به دلیل بالا بودن دو شاخص "چگالی شباهت ریسک" (RTD) و "چگالی سطح ریسک" (RLD) در  ماتریس ORM و RCM، و هم چنین دقیق تر بودن نتایج ارائه‌شده در FRM و ERM در ارزیابی ریسک اولویت داشته، هر چند ماتریس FRM به دلیل استفاده از توابع عضویت فازی نتایج قابل‌اطمینان تری ارائه می‌کند.

نتیجه گیری: استفاده از مباحث ریاضیاتی جدید نظیر مجموعه‌های فازی و عملگرهای حسابی و نگاشت جهت ارزیابی ریسک، در مواقعی که داده‌های دقیق در دسترس نبوده و یا اطلاعات آن به صورت محدوده‌ای در دسترس باشد، می‌تواند دقت ماتریس ریسک را بهبود بخشیده و قابلیت اطمینان نتایج ارزیابی ریسک را افزایش دهد. 

متن کامل [PDF 1071 kb]   (1365 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی